Eindelijk ! ! !

 

 

Vandaag, 4 september 2006, werd de wet op beurtelingse huisvesting in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd. Daarmee is het nu officieel: als één van beide ouders beurtelingse huisvesting wil en de andere ouder niet, moet de rechter beurtelingse huivesting opleggen. De rechter mag enkel een andere verblijfsregeling opleggen als blijkt dat beurtelingse huisvesting niet in het belang van het kind is. Gelukkig heeft de wetgever gezegd wat dit kan zijn: de onmogelijkheid van één van de ouders om de kinderen te huisvesten, en/of een onmogelijke afstand tussen beide adressen. Voor dat laatste tegenargument is er een gemakkelijke oplossing: na de scheiding een woonst kiezen in de nabijheid van de school van de kinderen en de woonplaats van je ex.

 

Voor alle duidelijkheid: de beste oplossing is nog steeds dat beide ouders onderling tot een akkoord komen over de verblijfplaats en de omgangsregeling. De nieuwe wet zegt zelfs expliciet dat de rechter dat onderling akkoord dan moet bevestigen. Zo kan het dus perfect dat beide ouders onderling de zgn. klassieke verblijfsregeling afspreken (tijdens de week bij de moeder en de weekends afwisselend). Beide ouders moeten tegenover de rechter niet verantwoorden waarom ze kiezen voor 2/12, voor 5/9 of voor 50/50.

 

Een tweede, en minstens even belangrijk deel van de nieuwe wet is dat er eindelijk échte maatregelen komen om boycot van het omgangsrecht te laten respecteren. Wat ongetwijfeld het meeste indruk zal maken op een onwillige ouder, is dat de rechter de verblijfsregeling kan omkeren als de ouder met de hoofdverblijfplaats de omgangsregeling van de andere ouder boycot: “De rechter kan nieuwe beslissingen nemen met betrekking tot het ouderlijk gezag of de huisvesting van het kind.”

 

http://www.ejustice.just.fgov.be/cgi/article_body.pl?language=nl&caller=summary&pub_date=2006-09-04&numac=2006009678

 

We kunnen het niet genoeg benadrukken: deze nieuwe wet is echt een mijlpaal in de echtscheidingswetgeving en BGMK.be dankt de leden van de Subcommissie Familierecht en de Commissie Justitie van het Parlement omdat wij, gescheiden vaders, voortaan na de breuk met onze ex toch papa van onze kinderen mogen blijven.

 

Nu is het aan ons, gescheiden vaders, om te bewijzen dat we bereid zijn om ons werk en onze carrière ondergeschikt te maken aan het geluk en het welzijn van onze kinderen en ons nieuw gezin.