“bezoekrecht” – lezersbrieven Het Nieuwsblad.

opmerking van f4j.be :

Uiteraard wordt met de denigrerende term "bezoekrecht", omgangsrecht bedoeld.

 ***

bezoekrecht (leen - 22/10/2005)

Graag had ik een reactie i.v.m. bezoekrecht eventueel geplaatst in de lezerrubriek van de Gentenaar, maar enkel graag anoniem omdat de rechtzaak nog loopt. Je mag wel gerust vermelden dat ik een vrouw ...

bezoekrecht
Graag had ik een reactie i.v.m. bezoekrecht eventueel geplaatst in de lezerrubriek van de Gentenaar, maar enkel graag anoniem omdat de rechtzaak nog loopt. Je mag wel gerust vermelden dat ik een vrouw ben “ En nu de emancipatie voor de papa. Ons rechtsysteem discrimineert de man. De vrouw krijgt zonder uitleg en onderzoek de kinderen, een man moet zich verantwoorden en vechten om zijn opvoedingsrecht te behouden. Op het moment van de echtscheiding wordt de man gereduceerd tot spermadonor. Ik begrijp dat ooit in de oude tijd, de moeder haar leven en werk was afgestemd op de kinderen en hun opvoeding. Maar nu zijn we toch geëvolueerd dat de papa een actieve rol opneemt en ook de helft van de opvoeding op zich neemt. De maatschappij eist dit zelf: “de nieuwe vader” ! Deze inzet heeft natuurlijk niet het recht om dit te mogen blijven doen na een echtscheiding met de mama (en NIET met de kinderen). Vrouw Justitia discrimineert. De mama kan ook zonder probleem het bezoekrecht niet respecteren. Alhoewel de oplossing voor de hand ligt: geen contact met de kinderen, geen alimentatie voor de kinderen; moeder overtreedt de wet dus de vader kan dit ook zonder gevolg ? Zou de moeder nog zo weigerachtig zijn als er vb. na 2 overtredingen het hoederrecht naar de vader gaat ? En kom nu niet met het excuus “de kinderen zelf willen niet naar papa”. 99% van de kinderen willen hun vader zien, maar praten hun moeder na of laten moeder haar ideeën en (subjectieve) visie in lepelen. Goed bezig met de opvoeding, mama, kinderen weghouden van hun vader.”

leen

 ***

Bezoekrecht (claire - 25/10/2005)

Indien dit gepubliceerd wordt, liefst anoniem aub. Ik ben een vrouw en ook uit de echtgescheiden. Mijn zoon (toen 14) was mij toevertrouwd, maar lang heeft dit niet geduurd, daar mijn ex en zijn vrie ...

Bezoekrecht
Indien dit gepubliceerd wordt, liefst anoniem aub. Ik ben een vrouw en ook uit de echtgescheiden. Mijn zoon (toen 14) was mij toevertrouwd, maar lang heeft dit niet geduurd, daar mijn ex en zijn vriendin met vanalles en nog wat (voetbal, biljart, café, uitgaan toe 's morgens, dure cadeautjes -dat laatste is wel gestopt op het moment dat de zoon bij hen introk) op de proppen kwam om hem naar hen te doen overlopen. Jullie kunnen jullie voorstellen wat het resultaat was zeker. Jawel, ik zat na vijf maanden helemaal alleen, want ik was er niet de woensdagnamiddag om mijn zoon op te vangen na schooltijd en 's avonds was er altijd wat te doen 'in het andere gezin'. Elke dinsdagavond voetbaltraining 1e ploeg, woensdagavond voetbaltraining voor de zoon, donderdagavond training 1e ploeg, vrijdagavond voetbaltraining voor de zoon, zaterdagmorgen voetbalmatch voor de zoon, zaterdagnamiddag match reserven (vader was trainer 1e ploeg), zaterdagavond biljart, zondagvoormiddag uitslapen of als de zoon wat ouder was match, zondagnamiddag match 1e ploeg en daarna nog een tweede match in de kantine. Kunnen jullie je inbeelden wanneer ik mijn kind nog zag ? Bijna nooit meer. Ik ga voltijds werken in Brussel en kom 's avonds na 18 uur thuis. Met een bloedend hart heb ik toestemming gegeven aan mijn zoon om bij zijn vader in te trekken, wetende dat hij altijd op café zou gaan. De rechtbank weet dit niet, dit is overeengekomen bij de notaris. Ik ben alleenstaand en betaal ook alimentatie, zij werken allebei, gaan bijna elke avond op café en hebben een kuisvrouw. Indien mijn zoon eens vraagt 'mag ik dit of dat kopen 'MP3 speler-DVD-playstation-e.d.' moet ik niet vragen aan mijn ex, 'zet de helft bij', want ik krijg toch een antwoord van 'zeg, hier lopen er nog twee rond hoor'. Die 'twee' zijn dan wel kinderen van zijn vriendin, nochtans die hebben ook ergens een vader rondlopen. 'Is maar dat ge weet dat het niet alleen mannen zijn die aan het kortste eind trekken. Ik ga stoppen anders schrijf ik een boek.

claire

 ***

ook dit nog (marc sabbe - 24/10/2005)

u vergeet nog de talrijke vernederende sociale onderzoeken in opdracht van de rechtbank (het gekende doorschuiven van verantwoordelijkheden). rechters willen niet eens meer zelf een beslissing nemen ...

ook dit nog
u vergeet nog de talrijke vernederende sociale onderzoeken in opdracht van de rechtbank (het gekende doorschuiven van verantwoordelijkheden). rechters willen niet eens meer zelf een beslissing nemen , men laat het liever over aan 20 jarige sociaal assistentes .gescheiden vaders die hun kind niet willen opgeven zijn bij onze rechtbanken dan ook voor jaren zoet ,20 zittingen zonder uitspraak zijn geen uitzondering. wie het 'geluk' heeft over een vonnis te beschikken merkt algauw hoe weinig dit document voorstelt . met deze gang van zaken en de huidige plaats van de 'nieuwe 'man zijn vooral de kinderen de dupe. als gescheiden man kan je beter over stalen zenuwen beschikken, een onuitputtelijk vertrouwen in ons rechtssysteem en zéér veel geduld hebben . scheiden vergt vooral een zelfbeheersing waar een Tibetaanse monnik jaloers zou van worden. de rol die de advocatuur hierbij speelt zou ook eens nader onderzocht mogen worden . wanneer op latere leeftijd het kind mede door de breuk met de vader in de problemen komt raad ik dan ook alle vaders aan om uw kind met zijn vragen naar de desbetreffende advocaten en rechters te sturen voor de 'uitleg' waarom papa beter zijn kind niet mocht zien .

marc sabbe

 ***

vader en moeder even belangrijk (natasja rawoens - 25/10/2005)

Toen ik 8 was, scheidden mijn ouders. Het was een echte vechtscheiding, als kind heb ik daar zwaar onder geleden. In die tijd was het ook nog de gewoonte dat de vader om de veertien dagen de kinderen ...

vader en moeder even belangrijk
Toen ik 8 was, scheidden mijn ouders. Het was een echte vechtscheiding, als kind heb ik daar zwaar onder geleden. In die tijd was het ook nog de gewoonte dat de vader om de veertien dagen de kinderen een weekend meekreeg, van co-ouderschap was toen nog geen sprake. Doordat ik mijn vader slechts vier dagen per maand zag, is onze relatie op de duur verwaterd, en vervreemdden we van elkaar. De laatste jaren echter werd onze relatie opnieuw beter, helaas hebben we dit niet kunnen verderzetten omdat mijn vader eind 2004 plots is overleden. Elke dag nog denk ik aan hem, en nu pas merk ik hoe erg ik hem mis, ook al waren we niet echt close. Aan alle scheidende ouders dan ook volgende oproep: zet jullie wrok to de andere partner even opzij, en denk in de eerste plaats aan jullie kinderen. Zij zijn altijd de dpue in een scheiding. Als men van de kinderen houdt, opteert men voor co-ouderschap, zo simpel zou het in principe moeten zijn.

natasja rawoens

 ***

Scheiden gemakkelijker (Ludo Wouters - 19/10/2005) Scheiden zou gemakkelijk moeten zijn, maar is meestal niet zo. Bij een (v)echtscheiding moet het mogelijk zijn om in beroep te gaan, en ik begrijp dat er opvang moet zijn voor de vrouw wanneer deze ni ...

Scheiden gemakkelijker

Scheiden zou gemakkelijk moeten zijn, maar is meestal niet zo. Bij een (v)echtscheiding moet het mogelijk zijn om in beroep te gaan, en ik begrijp dat er opvang moet zijn voor de vrouw wanneer deze niet werkt. Ik ga niet akkoord dat de man zijn hele leven lang moet opdraaien voor een vrouw die overspelig is. Het is niet altijd de man die overspel pleegt. In Belgie is de man bij een echtscheiding meestal de pineut.

Ludo Wouters

***

vechtscheiding (marc sabbe - 20/10/2005) bij een vechtscheiding is de man ALTIJD de pineut . men mag nog over zoveel vonnissen beschikken als men kan , wanneer de vrouw beslist om het kind niet mee te geven sta je als man in de kou.probeer m ...

vechtscheiding
bij een vechtscheiding is de man ALTIJD de pineut . men mag nog over zoveel vonnissen beschikken als men kan , wanneer de vrouw beslist om het kind niet mee te geven sta je als man in de kou.probeer maar eens een klacht neer te leggen inzake het niet naleven van bezoekrecht ! de politie lacht je net niet uit en je zal meermaals te horen krijgen hoe nutteloos je klacht wel niet is. eenmaal de procedure voor de rechtbank gestart is mag de gescheiden vader zich nog eens opmaken voor allerlei onzinnige 'sociale onderzoeken' in opdracht van de rechtbank (die vooral veel tijd vergen en van een bedenkelijk niveau zijn ).deze sociaal assistentes zijn in het algemeen amper onder moeders vleugels vandaan ,hebben weinig voeling met de maatschappij en halen hun weinige kennis enkel uit de schoolboeken.verder blinken onze rechtbanken uit in het afschuiven van verantwoordelijkheden , men doet er werkelijk alles aan om niet tot een uitspraak te moeten komen.vrouwe Justitia is niet alleen blind , ze is ook lesbisch.

marc sabbe

 ***

Bron : http://www.nieuwsblad.be/forum/Index.aspx?pageName=detail&forumId=172646