Jarenlange verwaarlozing van de kinderen

28/05/08 eigen berichtgeving

De Voorzitter van de 19é Kamer van de correctionele rechtbank van Gent dhr. J. Dangreau  kon niet duidelijker zijn.  "Kinderen moeten hun beide ouders kunnen zien. Punt."

  R.B. uit Aalter verscheen op woensdag 28 mei 2008 voor de strafrechtbank wegens het niet afgeven van kinderen. Het OM eiste een effectieve straf wegens staat van wettelijke herhaling.  De moeder werd eerder op 13/02/2007 veroordeeld door het Hof van beroep tot een jaar gevangenisstraf waarvan 6 maanden effectief en 6 maanden met probatieuitstel. 

De probatievoorwaarden werden volgens de vader C. D. C. uit Bellem geschonden. Als ultiem middel dat ook de vader contact zou hebben met de kinderen dagvaardde C.D.C. zijn advocaat Mr. Maryns de moeder rechtstreeks voor de strafrechtbank.

De moeder welke gedurende jaren door verschillende advocaten werd bijgestaan zou volgens het deskundigenverslag geen enkele medewerking hebben verleend door passief verzet.  Volgens het verslag was contactherstel geen succes geworden doordat de moeder een extreme vorm van verzet handhaaft. Psychologisch verslagen wijzen in dezelfde richting. De kinderen zijn reeds vijf jaar van hun vader verstoken.

Deze beide ouders hebben vier tieners.  Het contactherstel met de vader is enkel gelukt voor het kind met het syndroom van Down. “Ik heb mijn kinderen gestraft” zei de moeder, maar de Voorzitter stak zijn ongenoegen omtrent het programmeren van de kinderen niet onder stoelen of banken. “Je oogst, wat je gezaaid hebt”, en verder : “Zeg  alstublieft! Al die verslagen, al die rechters, als moeder ben je verplicht om mee te werken, het is zo een belasting voor justitie.”   

 De Voorzitter sprak van een procedure-hel en wees de moeder erop dat ze voor een strafrechtbank staat.  Hij verweet haar indoctrinatie en manipulatie van de kinderen en voegde er opgewonden aan toe  “DIT IS EEN JARENLANGE VERWAARLOZING VAN DE KINDEREN !”  

 “Mijn cliënte heeft fouten gemaakt” gaf Mr. Jo Muylle, de advocaat van moeder toe.  “Wij hebben op ons kantoor (Mr. Jef Vermassen) afspraken gemaakt.  Het kind met het syndroom van Down is heel moeilijk te programmeren op lange termijn en daardoor is het contactherstel met de vader wel gelukt.  De moeder begrijpt inmiddels dat ze er zelf alleen niet meer uitgeraakt door het harnas dat ze zelf heeft gecreëerd”. Volgens  Jo Muylle, dringt een beslissing zich op. Vrijspraak is problematisch maar veroordeling is dit evenzeer en naar zijn mening komt deze rechtstreekse dagvaarding alleszins te vroeg (sic).

De rechtbank deed nog haar duit in het zakje :“Wanneer een straf uitgesproken wordt, is in ieder geval de beïnvloeding weg.  Als moeder in de gevangenis  zit, wordt  het gezag aan vader gegeven”.  De Voorzitter voegde er nog aan toe : “De rechtbank is zich er terdege van bewust dat hoe dan ook de kinderen hier het slachtoffer zijn”. 

Na een korte beraadslaging deelde de Voorzitter aan verdachte mee dat door de staat van wettelijke herhaling waarin zij zich bevindt,  de maximum gevangenisstraf verdubbeld tot 2 jaar.  De zaak zal op 3 september aanstaande om 10 uur voortgezet worden.   Op dat ogenblik zal de strafbepaling mede afhangen van de mate waarin zij medegewerkt heeft  aan een correcte uitvoering van de verblijfsregeling bij de vader.  Tenslotte sprak de Voorzitter de moeder toe.  “Mevrouw ik hoop dat je nu de boodschap begrepen hebt.”