| |
Twee officiële
adressen voor
kinderen met
gescheiden ouders
Standpunt
Kinderen
die op
twee
adressen
wonen -
in een
gezin
waarvan
de
ouders
voor het
systeem
van
co-ouderschap
gekozen
hebben -
moeten
ook
officieel
op die
twee
adressen
kunnen
worden
ingeschreven,
vindt de
Vlaamse
minister
van
Gelijke
Kansen
Kathleen
Van
Brempt.
Nu kan
dat niet
en hun
ouders
vallen
daardoor
naast
allerlei
kortingen
zoals
goedkopere
abonnementen
bij het
openbaar
vervoer,
de
aftrek
van de
hypothecaire
lening,
en noem
maar op.
Van
Brempt
heeft
een
punt. De
tijd van
het
klassiek
samengestelde
gezin
als
vrijwel
uniek
samenlevingsmodel
ligt al
een
behoorlijk
tijdje
achter
ons.
In
iedere
klas
heeft
ongeveer
een
derde
van de
leerlingen
al een
scheiding
van de
ouders
meegemaakt
en ze
leven in
nieuw
samengestelde
gezinnen.
Maar de
wetgeving
heeft
deze
nieuwe
sociologische
realiteit
nog niet
in al
haar
aspecten
gevolgd
en
bijgevolg
blijven
voor
deze
kinderen
een
aantal
verdoken
discriminaties
bestaan.
Een
scheiding
betekent
meestal
al een
financiële
achteruitgang
voor de
beide
ex-partners.
Bijkomend
jammer
is dat
ongeveer
ieder
onderzoek
uitwijst
dat in
deze
nieuwe
gezinssituaties,
en
vooral
bij
alleenstaande
vrouwen
met
kinderen,
vaak een
groter
risico
op
bestaansonzekerheid
bestaat.
Dan
scheelt
het snel
een stuk
of men
enkele
honderden
euro's
kinderkorting
per jaar
misloopt.
Het kan
natuurlijk
niet de
bedoeling
zijn dat
eenzelfde
aantal
kinderen
in de
toekomst
een
dubbel
voordeel
zou
opleveren
voor de
beide
gescheiden
ouders,
maar
evenmin
is het
goed te
praten
dat
eenzelfde
aantal
kinderen
vandaag
minder
voordelen
krijgt,
enkel en
alleen
door een
relationele
beslissing
van hun
ouders.
Een
extra
argument
is
bovendien
dat
sinds de
laatste
herziening
van het
familierecht
het
systeem
van
co-ouderschap
als
eerste
keuze
voorgesteld
wordt
door de
overheid
zelf.
Dan zou
het van
enige
consequentie
getuigen
om die
prioriteit
ook
daadwerkelijk
te
ondersteunen.
Niet
eens
door
bijkomende
steunmaatregelen,
maar
door een
feitelijke
discriminatie
weg te
werken.
Kathleen
Van
Brempt
is
echter
slechts
bevoegd
voor De
Lijn,
waarop
ze de
korting
zal
invoeren.
De
meeste
discriminaties
vallen
echter
onder de
bevoegdheid
van
federale
ministers.
Het valt
te hopen
dat haar
voorbeeld
daar
navolging
krijgt.
Zeker
bij
CD&V,
een
partij
die in
het
verleden,
zij het
in
andere
dossiers,
toch
telkens
de
stelling
heeft
verdedigd
dat
ieder
kind,
ongeacht
de
situatie,
dezelfde
rechten
verdient.
Yves
Desmet
Politiek
hoofdredacteur
| |
|
|
|
|