Op de allereerste beurs over scheiden kregen stellen afgelopen zaterdag te horen hoe ze het makkelijkst uit elkaar kunnen. Maar er waren vooral juristen en andere vaklui.

Met zijn twee kleine kinderen en vrouw is Hans Walter Groeneweg een vreemde verschijning op de Scheidingsbeurs. Hoort het prille paar binnenkort ook bij het legioen – jaarlijks 30.000 – gescheiden stellen? „Nee hoor, wij zijn vorig jaar pas getrouwd”, zegt hij. „Dit is mijn tweede huwelijk. Ik ben hier omdat ik moeilijkheden heb met mijn ex-vrouw, waar ik in 2002 van gescheiden ben.”

Vooral de bezoekregelingen voor zijn dochter uit dat huwelijk lopen heel lastig, vertelt Groeneweg. „Ik hoop hier informatie te krijgen over hoe wij beter afspraken kunnen maken. Het zit mijn huidige huwelijk erg dwars.”

„Je bent trouwens de vijfde al”, zegt Groeneweg. „Ik ben ook al geïnterviewd door de NOS en een aantal andere kranten.” Op de Scheidingsbeurs in de Utrechtse Jaarbeurs konden aanstaande exen afgelopen weekeinde informatie inwinnen over echtscheidingen en relatieproblemen. Maar er leken meer media, rechters en juristen aanwezig te zijn dan ongelukkige stellen. De paar particuliere bezoekers kregen meteen een microfoon of blocnote onder hun neus.

Felix Merks, samen met Gert Jan Schinkel de initiatiefnemer van de beurs, is hoe dan ook tevreden met de opkomst. „We verwachtten tussen de 500 en 1500 bezoekers en hadden er zaterdag zo’n 1000. Een goed resultaat. Door alle camera’s liepen er misschien niet zoveel mensen rond bij de stands, maar de workshops zaten wél vol.”

De cursussen trokken inderdaad publiek. Vooral de lezingen ’ex-ouders bestaan niet’ en ’alimentatie’, waar opvallend veel dames in mantelpakjes zaten, waren afgeladen. Verder liet de beurs vooral ruimte voor notarissen, makelaars, mediators en therapeuten. Hier en daar was er een verrassing. Zoals het bedrijf Scheidingskaartje.nl, dat kaarten aanbood met teksten als ’game over’ en ’na zuur komt zoet’.

Gescheiden vader Ad Verdiesen loopt een beetje bozig langs alle kraampjes. ’Stop de moedermaffia’ staat er met grote rode letters op zijn zwarte T-shirt.

„De ontvadering van deze samenleving en het gesol met kinderen moet ophouden! De rechters en de samenleving kiezen altijd kant voor de vrouw. Daarom wordt negentig procent van alle scheidingen door vrouwen aangevraagd, omdat ze weten dat zij er beter vanaf komen.”

Felix Merks denkt niet dat dat klopt. „Van alle scheidingen wordt tachtig procent door één persoon geïnitieerd, daarvan is het grootste deel inderdaad wel vrouw. Vrouwen zijn praters. Als hun relatie niet goed loopt en zij kunnen daar niet met hun man over praten, raken zij het snelst gefrustreerd.”

Volgens Merks is de beurs geenszins bedoeld om scheidingen te bevorderen, maar om mensen meer inzicht te geven in wat een scheiding behelst. „Om ze een blik vooruit te gunnen voordat ze eraan beginnen. Ik hoorde een stel na het bezoeken van de beurs zeggen: ’Scheiden is zo gecompliceerd en duur, misschien moeten we toch eerst proberen aan onze relatie te werken’. Dat is mooi. We gaan het volgend jaar weer doen.”

Maar bezoekster Eugenie Kruijtzer, vijftien jaar geleden gescheiden, vindt een scheidingsbeurs wrang. „Het is geld verdienen over de hoofden van verdrietige mensen.”