| |
Ouders
organiseren een
bewustmakingscampagne
over oudervervreemding
BRUSSEL -
Oudervervreemding is het
fenomeen waarbij een
kind een ouder niet meer
wil ontmoeten, omdat de
andere ouder, bij wie
het kind inwoont, het
daartoe aangezet heeft.
Het gaat niet om
kinderen die
verwaarloosd of
misbruikt zijn, en dus
een gegronde reden
hebben om een van hun
ouders niet meer te
zien. Achter het
fenomeen zit simpelweg
de wens van de andere
ouder om de ex-partner
volledig uit zijn leven
en dat van het kind te
bannen. Hoewel dat
meestal ingaat tegen
rechterlijke uitspraken,
valt er niet veel tegen
te beginnen.
Vooral vaders zijn er
het slachtoffer van,
omdat kinderen van
gescheiden ouders nu
eenmaal vaker bij hun
moeder inwonen. Maar ook
moeders kunnen ermee te
maken krijgen, bewijst
het geval van Sabine
Vander Elst. Zij krijgt
geen contact met haar
twaalfjarige dochter
Maëliss, die in 2003
meegenomen werd naar
Duitsland. Samen met
haar lotgenoot Pascal
Gallez zet Vander Elst
een
bewustmakingscampagne op
over oudervervreemding.
'De problematiek valt
soms samen met die van
internationale
ouderontvoeringen, maar
niet altijd', zegt
Ghislain Duchâteau, de
coördinator van het
Samenwerkingsverband van
Ouder- en
Belangenverenigingen bij
Scheiding, dat zich
achter de actie schaart.
'Canadees onderzoek
wijst uit dat het tot 15
procent van de kinderen
van gescheiden ouders
treft.' Senator Guy
Swennen (SP.A) schat dat
het in België om 8.000
kinderen gaat.
'Oudervervreemding
schaadt het kind in zijn
harmonische ontplooiing.
Het verstoort de
drie-eenheid
vader-moeder-kind bij de
opvoeding. Dat kan
leiden tot onder meer
concentratiestoornissen
bij het kind. De
psychische gevolgen
kunnen zelfs jaren
doorwegen, bijvoorbeeld
bij de eigen
relatievorming van het
kind', aldus Duchâteau.
Oudervervreemding is
bijzonder moeilijk tegen
te gaan. 'Er is niets
mis met de bestaande
wetgeving, maar die kan
niet afgedwongen worden.
Zo hebben alle
West-Europese landen de
Conventie van Den Haag
ondertekend, die stelt
dat ontvoerde kinderen
opnieuw naar de ouder
met het hoederecht
moeten worden gebracht,
maar onder meer
Duitsland houdt zich
daar niet aan.'
'Politici, maar vooral
de gerechtelijke
instanties en
hulpverleners moeten er
alles aan doen om
oudervervreemding te
vermijden. Dat zal hele
probleem niet uit de
wereld helpen, maar het
kan het wel milderen',
zegt Duchâteau. De twee
Brusselse
initiatiefnemers trekken
met een petitie
hiervoor, die op het
internet ondertekend kan
worden, van Brussel naar
Straatsburg, waar ze de
aandacht van het
Europees Parlement voor
de problematiek vragen.
Eind april plannen ze
daarvoor een mars op
Straatsburg.
In eigen land zijn al
wat vorderingen gemaakt,
sinds het symposium over
oudervervreemding, dat
Swennen vorig jaar in
het parlement
organiseerde. 'We merken
dat verschillende
actoren al wat beter
gaan samenwerken', zegt
Duchâteau. Ook de nieuwe
wet die de uitoefening
van het omgangsrecht
dwingender maakt, is een
stap vooruit.
1777.lapetition.be/
www.goudi.be
| |
|
|
|
|