Mama van ontvoerde tweeling in zittingzaal aangehouden

ANTWERPEN / MINSK - 'Onttrekking van minderjarigen' en kinderontvoering zijn 'voortdurende misdrijven'

De Wit-Russische vrouw die vorige week vrijdag nog voor de vijfde correctionele kamer bij de Antwerpse rechtbank twee jaar cel tegen zich hoorde vorderen in een delicaat dossier over parentale ontvoering, stond maandag terecht voor de tweede kamer wegens 'onttrekking van minderjarigen'. Tot haar verbijstering en die van haar advocaat werd ze op het einde van de behandeling op vraag van de openbaar aanklager plots aangehouden op grond van een nieuwe klacht. Dat kan zo lang de kinderen, die de Belgische nationaliteit hebben, niet terug in ons land zijn.

Natalia Bankovskaja ontvoerde de tweelingmeisjes van acht die ze met Kempenaar Hans Van Meeuwen (41) heeft naar haar moederland, en werd daar al enkele keren bij verstek voor veroordeeld. Haar advocaat kreeg telkens de belofte dat het verzet meteen ontvankelijk zou verklaard worden, waardoor het eerste vonnis vervalt en ook het bevel tot haar onmiddellijke aanhouding.

Twee voorgaanden

Zo geschiedde ook vandaag. Na afloop nam rechter De Luyck de zaak in beraad, maar intussen waren twee flikken komen post vatten in de zaal. Procureur Sabin Boumans had ze opgeroepen omdat ze andere plannen had met Natalia. Er was namelijk een nieuwe klacht binnengekomen, en op grond daarvan liet ze de vrouw in de boeien klinken en gevankelijk meenemen naar het cellenblok. Wellicht wodt ze nog vandaag voorgeleid bij de onderzoeksrechter en verschijnt ze vrijdag voor de raadkamer.

Haar advocaat stond er beteuterd bij. "Ik voel me een beetje schuldig, want ik had haar verzekerd dat ze geen gevaar liep", zegde hij. "Wat mij betreft mag uw cliënte als een vrij burger naar huis", antwoordde De Luyck, "maar ik ken natuurlijk niet het agenda van het parket".

Dit agenda, én dat van de rechtbanken in Antwerpen, is inmiddels duidelijk: wie zijn kinderen ontvoert of anderszins achter houdt voor de ex-partner, kan beter zelf ook uit ons land weg blijven. Hij of zij wordt bij de eerste gelegenheid opgepakt en opgesloten. 'Onttrekking van minderjarigen' en kinderontvoering zijn immers 'voortdurende misdrijven' (in plaats van 'aflopende'), en kunnen elk ogenblik opnieuw leiden tot een klacht, vervolging, aanhouding, een nieuw proces én een nieuwe veroordeling.

Het effectieve verblijf in de cel wordt dus gebruikt als stok achter de deur om de kinderen alsnog naar ons land terug te krijgen. In Antwerpen zijn de bekendste voorgaanden de dossiers over het Pools-Turkse meisje Yasemina dat uit Turkijke werd getrepatrieerd en dat van Eline, die in Bourgogne werd teruggehaald. De ontvoerende ouder ging daarbij telkens door de knieën tijdens een verblijf in de gevangenis.

TER HERINNERING (uit het PagiA-archief):

Vorige week dreigde de verdediging de rechtbank nog af door te stellen dat "als deze vrouw opnieuw in de cel terecht komt, de kinderen nooit nog naar België zullen terugkeren". Bij een vorige gelegenheid meldde diezelfde advocaat dat zijn cliënte niet naar ons land zou komen als niet eerst het rechterlijke bevel tot haar onmiddellijke aanhouding (uitgesproken na het verstekvonnis) zou zijn ingetrokken. Dat laatste gebeurde op 27 december, toen de zaak ingeleid werd nadat het verzet ontvankelijk werd verklaard. De eigenlijke behandeling van de zaak op tegenspraak werd naar vrijdag uitgesteld, zodat Natalia die dag als een vrije vrouw aanwezig kon zijn op haar proces. Vandaag was dat niet anders, tot het parket, op grond van een nieuwe klacht, ingreep.

"Ik trouwde met een actrice"

"Ik hoop dat mijn dochters weten dat hun vader hen niet vergeet en er alles aan doet om ze terug te zien". Dat zegde Hans Van Meeuwen vorig jaar. Zijn verhaal is zo cliché als maar mogelijk: een jonge man wordt verliefd op een mooie verleidelijke vrouw en loopt recht in zijn ongeluk. "Ik leerde Natalia via gemeenschappelijke vrienden kennen. Ze was al enkele keren bij een vriendin in België geweest en liet verstaan dat ze hier wilde blijven. Ik vond ze aantrekkelijk en liet me subtiel om haar vinger winden. In 1995 trouwde ik met een actrice, zo bleek. Na een week bleek ze een echte vrouw uit het oude Rusland te zijn: ze dronk wodka als was het limonade".

'Drankorgel' Natalia ontpopte zich, nog steeds volgens Hans, tot een luie profiteur die alleen op zoek was naar een man met wat geld, zodat ze vooral niet moest werken om een luxueus leventje te kunnen leiden. "Gelukkig kon ze geen kinderen krijgen, begreep ik uit een medisch attest. Wist ik veel dat ze zich had laten steriliseren en dat die ingreep blijkbaar teruggedraaid kon worden. Plots was ik de toekomstige vader van een tweeling".

Minihandje

Eigenlijk wilde Hans, gezien de omstandigheden en het karakter van de moeder, van geen kinderen weten. "Maar toen de zuster in de materniteit me één van die breekbare baby'tjes in de armen drukte en er een minihandje uit het dekentje kwam dat mijn vinger vastgreep, was ik definitief verkocht. Omdat Natalia te ziek was, verzorgde ik de eerste maand de tweeling met de hulp van mijn moeder. Ook dat schept uiteraard een band".

Om een veel te lang verhaal veel te kort te maken: het kwam tot een scheiding waarbij Natalia alles kreeg en Hans de tweeling elke twee weekends mocht zien. Maar plots was ze met de meisjes verdwenen. Pas veel later achterhaalde Hans dat ze met Masja en Katsja bij familie in Belarus. Dat scenario herhaalde zich nog twee keer. Ze werd in Antwerpen bij verstek veroordeeld wegens parentale ontvoering en was vandaag dus aanwezig op haar proces. Uiteraard zonder de kinderen.

Een 'voortdurend misdrijf'

"Mijn cliënte stelt een aantal voorwaarden om de tweeling, die de Belgische nationaliteit heeft, over te brengen naar ons land. 1° Het achterstallige onderhoudsgeld moet betaald worden, 2° ze mag niet meer per sms bedreigd worden door haar ex én 3° ze mag niet in de gevangenis", pleitte de verdediging. "Als ik haar geld geef, zuipt ze het op", antwoordt Van Leeuwen op de eerste voorwaarde.

Procureur Bart De Smet repliceerde op de derde voorwaarde: "Mevrouw mag niet vergeten dat het onttrekken en ontvoeren van minderjarigen een 'voortdurend misdrijf' is. Er zijn voorgaanden waarbij de betrokkenen steeds weer veroordeeld werden wanneer ze op het punt stonden om vrij te komen. Is dat wat de mama van een tweeling verkiest?" Het verschil was wel dat Natalia niet aangehouden was. "Wanneer ze niet naar de uitspraak zou komen luisteren en bijtijds naar Minsk vertrekt, zien ze haar hier nooit nog terug. Evenmin als de kinderen", zo werd gevreesd. Mogelijk is daar vandaag een mouw aan gepast.

 

Jan Heuvelmans

Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
Correctionele rechtbank
PagiA-archief
Media Services (http://www.mediaservices.be/)