"Wij
wisten van niets", zegt
een woordvoerster. "We
zijn ook niet op de
hoogte gesteld dat er
nog andere kinderen
binnen het gezin zijn."
Nadat
Sunaina dood was
aangetroffen, werd de
gewonde moeder als
verdachte aangehouden.
Het gebeurt de laatste
tijd vaak dat vrouwen
daders achter
kindermoorden zijn.
In
bijna twee op de drie
drama's is dat het
geval. "De daders hebben
in hun jeugd vaak zelf
een geliefde verloren,
een slechte relatie met
hun ouders en een
psychische stoornis",
concludeert psycholoog
Toon Verheugt.
De
dood van Sunaina was het
zoveelste familiedrama
in de Amsterdamse regio,
waarbij de moeder als
dader wordt gezien.
Bekende gevallen zijn
onder meer de moeder die
in De Bijenkorf haar
kind naar beneden gooide
en de vrouw uit
Molenwijk in Noord die
haar zoontje om het
leven bracht en
vervolgens in zee werd
aangehouden.
"Ik
vind het niet zo vreemd
dat de daders vaak
vrouwen zijn", zegt de
zegsvrouw van Jeugdzorg.
"Moeder en kind zijn
nauw bij elkaar
betrokken. Vaak is de
vader niet meer
aanwezig. De gezinnen
die bij ons bekend zijn,
worden gerund door de
moeders. En ook de oppas
is vaak een vrouw,
mannelijke oppassers
zijn er niet veel."
Verheugt, die sinds 1999
als ressortpsycholoog
bij het Nederlands
Instituut voor
Forensische Psychiatrie
en Psychologie (NIFP) in
Amsterdam werkt en 53
familiedrama's
onderzocht, stelt dat
mannen vooral doden
vanuit gevoelens van
wraak, jaloezie en
straf. "Vrouwen handelen
vaker uit ongewenstheid
van het kind en
psychose. Op grond van
mijn
onderzoeksresultaten is
het duidelijk dat
kinderdoders vaak tot
hun daad komen doordat
ze zelf vader, moeder,
broertje of zusje hebben
verloren. Ze zijn vaak
afkomstig uit relatief
grote gezinnen waarin de
ouders emotioneel weinig
beschikbaar zijn en
behoren tot de lagere
sociaaleconomische
klassen", stelt
Verheugt.