De schuldvraag: het systeem of de gezinsvoogd?
Het 3-jarige meisje Savanna stierf in september 2004 aan de gevolgen van mishandeling door haar moeder. Hoewel het gezin onder toezicht stond van Bureau Jeugdzorg Noord-Holland, liet de betreffende gezinsvoogd na tijdig in te grijpen.
Schrijver Ernst Timmer betoogt in nrc.next dat de strafrechtelijke vervolging van de hoofdverantwoordelijke, gezinsvoogd Mieke A., een heksenproces is.
Mieke A. wordt “dood door schuld” of het “toebrengen van zwaar lichamelijk letsel door schuld” ten laste gelegd.
Wat vindt u: moet je een persoon strafrechtelijk aanpakken als het systeem ook nalatig is geweest?
E-mail
paginalink
suggestie/opmerking?
print selectie
woensdag 31 oktober 2007, 15:01 uur
WJLL zegt:
woensdag 31 oktober 2007, 12:02 uur
Alle wetten protocollen beleidsregels en richtlijnen behoren openbaar te zijn en vrij verkrijgbaar voor ieder burger.
wetboek is te vinden op
http://www.wetten.overheid.nl
protocol van AMK mag je bestellen bij een of ander vaag kantoor in alkmaar (wie wijst mij aan waar deze inkomsten blijven)
Beleidsdocumenten van de Raad voor de kidnermishandeling staat op de site
http://www.rvdk.nl/ (wordt niet mee gewerkt, ze werken met oude protocollen)
Protocollen voor Inspectie staan op de site van inspectie.
http://www.inspectiejeugdzorg.nl/
Het is makkelijker om de betreffende organisatie aan te schrijven en een verzoek tot de documenten te doen zonder verdere aangifte, je zult zien dat met name de rvdk regelmatig oude onvolledige documenten rondstrooit.
Door de jaren heen is jeugdzorg zo versnipperd dat er inmiddels richtlijnen tot protocollen zijn gebombardeerd en vice versa.
woensdag 31 oktober 2007, 15:00 uur
Zojuist vernam ik via het nieuws dat Mevr. Kalsbeek het -biologisch ouderschap minder belangrijk vindt dan het sociaal ouderschap-
Nou ik zou willen zeggen tegen mevrouw Kalsbeek dit. Wanneer stopt u met letterlijke discriminatie van eigen biologisch vaders die ook onterecht hun eigen kind niet eens juridisch kunnen erkennen wegens verzwijging door de ambtenaar burgerlijke stand c.q. het niet aanpakken van overtreding van artikel 236 Wetboek van Strafrecht?
Het is nota bene een misdrijf in die vele gevallen ook nog als je kinderen al bij geboorte dus voor de gek laat houden, en zo blijkt ook moet konstateren dat diezelfde kinderen blootstaan aan psychische kindermishandeling, te weten oudervervreemding.
Mensen-vaders die het onmogelijk gemaakt werden en worden familylife op te kunnen bouwen met een eigen kind ondanks de meldingen dat het niet goed zit en zat, plus en dat blijkt ook dat dus doelbewust zo werd gewerkt ook. Dat heeft talloze slachtoffers gekost. En het familierecht
dient er te zijn voor het -belang en rechten van het kind- op beide -eigen- ouders.
Tenzij er een ernstige geestesstoornis is, ook als kenmerkend iets,
te weten manipulatie en leugen, als kenmerken ook, mensen die dan hun eigen partner, verwekker van hun eigen kind(eren) nota bene kunnen blijven zwartmaken omdat de instanties dan maar verdommen de fouten toe te geven ook.
Mevrouw Kalsbeek leeft in een andere wereld.
En ziet niet eens wat kinderen zo wordt aangedaan met haar -ideëen-
We hebben de kinderhandel al gezien met iemand, baby Donna, wat gewoonweg als het door een moeder gebeurt opleverde dat een kind onterecht de eigen vader werd afgenomen,
door pure criminaliteit tenslotte ook omdat de moeder het kind als de piano te koop aanbood op marktplaats.
En mevrouw Kalsbeek ziet dat kennellijk ook niet in.
Het -belang van het kind- ligt even iets anders. En gedegen studie die zij kennellijk ook maar overslaat inzake passyndroom bij kinderen,
oorzaken bekend meest verzorgend ouder de moeder te lande bij scheiding,
heeft zij of niet gelezen of die duizenden kinderen ziet ze niet staan.
woensdag 31 oktober 2007, 14:36 uur
Waarom zijn al die mensen zo bang voor een onderzoek en een oordeel door de rechter in deze zaak? Overal hoor ik hulpverleners die dit vooraf al willen voorkomen. Dan wordt de werkdruk als reden opgevoerd en dat klinkt als: “We weten wel dat we niet goed functioneren, maar we hebben het ook zo druk.”
Volgens mij was de gezinsvoogd (mede-) verantwoordelijk voor de veiligheid van Savanna. Die veiligheid is niet afdoende beschermd, want Savanna is dood.
Werkdruk mag in zo’n geval geen excuus zijn. Een voogd heeft ook de verantwoordelijkheid leidinggevenden hierop aan te spreken. Dat geldt in elk vak, naar mijn mening.
Toch vind ik dat er verder dan de individuele medewerker moet worden gekeken in deze zaak. Functioneert die organisatie eigenlijk wel? Als ik de commentaren in de media moet geloven, van hulpverleners zelf, lijkt het een publiek geheim te zijn dat de jeugdbescherming slecht presteert.
Dan vind ik dat ook leidinggevenden op hun verantwoordelijkheden aangesproken moeten worden. Hoe zit dat precies met die werkdruk? Zijn de medewerkers wel competent en voldoende opgeleid?
Of zijn ze machteloos overgeleverd aan manipulerende, leugenachtige, geestelijk onvolwaardige ouders? Terwijl ze de dossiers met de aantekeningen van hun voorgangers niet kunnen lezen vanwege de werkdruk??? (bah! wat een slap excuus!) Wie zó slecht functioneert zou volgens mij een ander soort baan moeten zoeken…
woensdag 31 oktober 2007, 13:36 uur
@ J. van Bijsterveld
Je stelt, dat je het NRC-artikel gelezen hebt.
Dat blijkt dan toch niet uit jouw bijdrage.
woensdag 31 oktober 2007, 12:39 uur
Ik las net het NRC artikel.
Ik ben benieuwd of de officier van justitie slim genoeg is om door die verdediging heen te prikken. Ik hoop het in ieder geval wel.
Juristen zijn getraind om op feiten te letten. Mishandelingen zijn feiten. Indrukken van therapeuten niet.
Het ranzige trukje dat die therapeuten nu uit lijken te halen met “schijn betrouwbaarheid”, zou een rechter genadeloos moeten afstraffen.
Het enige dat je daar uit af kunt leiden, is dat therapeuten bereid zijn om hun kennis te misbruiken om rechters te misleiden.
woensdag 31 oktober 2007, 12:02 uur
Ik ben erg benieuwd hoe de verantwoordelijkheden van een voogd staan geformuleerd in hun officiele aantstelling, vooral in combinatie met hun taken en bevoegdheden.
Wie kan daar aankomen?
woensdag 31 oktober 2007, 11:26 uur
EEN HELE SLECHTEN ZAAK OM HULPVERLENERS TE BESTRAFFEN. Fouten maken is menselijk en als je hen vervolgd voor iets wat zei zeer waarschijnlijk niet kunnen voorkomen vind ik dat uiterst asociaal beleid. Wie wil er er dan nog hulpverlener worden? NIEMAND want een bagger salaris en onnodig risico lopen op gevangenisstraf lijken mij het de meest onaantrekkelijke baan te zijn.
woensdag 31 oktober 2007, 04:07 uur
@L.Koppenol dinsdag 30 oktober 2007, 19:16 uur
Het is laat en je stukje kopie/plak-werk blijft door me hoofd spoken.
Toch een nuance.
Borderline is een hele hele HELE moeilijke ziekte, en net zo moeilijk te diagnosticeren(***woord) Daarnaast kent het nog gradaties ook. enkele zijn zeer goed samen te voegen met kinderen.
Daarnaast word het door menig advocaat zelfs aangemoedigd om dit gedrag te vertonen. Jeugdzorg kent immers geen correcte onderzoeksmethodes en dit herkennen zonder kordate verificatie is zo goed als onmogelijk, gooi hier nog een stukje schaamte op wegens inschattingsfouten en een niet corrigerende wetgeving en we hebben jeugdzorg herondekt.
Bij voorbaat aannemen dat iemand met borderline niet in staat moet worden geacht tot het opvoeden van kinderen vindt ik ook een beetje kort door de bocht. (je verwijst derhalve ook naar een wet uit een tijd dat men mensen nog tot gloeilamp verbouwde en dacht dat dat nuttig was)
Waar ik me wel in kan vinden en zelfs noodzakelijk acht is begeleiding, maar dan nog vraag ik me af of de huidige structuur genoeg handvatten geeft om dit in correcte banen te leiden. Geen controle werkzaamheden mond uit in een RAMP ongeacht de beroepstak.
Ik snap wel wat je bedoelt.
Vele mensen zien kinderen(Het is groter dan alleen bij scheidingen namelijk, veel groter) voor hun ogen worden kinderen mishandeld, of worden beticht van de meest afgrijselijke zaken. Ken zelfs dossiers waar men misbruik bedenkt/gebruikt, kinderen door een medische molen heen haalt en als het te eng wordt verkast naar een ander rayon en Hopla jeugdzorg kan niets meer, Begint van voren af aan. Dit is hoe lullig ook wel misbruik in de ergste zin van het woord zelfs. maar wel uitgevoerd door de geen die dat fabeltje bedenkt.
Probeer maar een melding te doen, als je geluk hebt kun je nog aangifte doen op politie bureau. Jeugdzorg heeft trouwens een meldplicht voor strafrechterlijk vervolgbare mishandeling!!
Zonder onderzoeksmethodes die verifieerbaar zijn kan spiderman of bat-man of hoe heet die gast klimmen wat hij wil op die rechtbanken, de kans is groter dat hij ter pletter valt dan dat er ook maar iets veranderd.
Kijk eens goed, de werkvloer wil wel degelijk maar kan gewoon niet, en waarom niet omdat de lagen erboven een grote blamage zijn voor alle mensen die zich voor de kinderen in dit land inzetten, ook de voogd van Savannah!!.
die worden opgezadeld met wet en regelgeving die is lachwekkend en geeft zelfs blijk van totalen onkunde.
Het is alleen zo makkelijk om een voogd af te schieten, het probleem heeft de middelen om te schieten, en ze zijn heftig aan het schieten op de voogd van Savannah.
Wat er gebeurt is dat de werkvloer nu helemaal de mond wordt gesnoerd. geen eene voogd zal nu nog iets durven.
Nog erger wordt het als die persoonsgebonden budgetten erdoor komen, dan zijn alle deuren opengezet voor corruptie, en is er GEEN reden meer om mishandeling te voorkomen of te stoppen.
Tsja, vroeger hadden we melkkoeien in de wei tegenwoordig…
woensdag 31 oktober 2007, 01:17 uur
@Systeem Analist e.a.
Pratend over de jeugdzorg stelde iemand, dat systemen geen fouten maken, maar dat het de mensen zijn die ze niet of verkeerd toepassen, die de fouten maken.
Dat stelt systemen voor als onveilbaar toegesneden op hun taak. Maar systemen zijn mensenwerk. Het oorspronkelijke doel ervan kan door het stellen van nevendoelen complex en tegenstrijdig worden en bovendien kunnen de ervoor beschikbaar gestelde middelen onvoldoende zijn.
Een uiterst schrijnende voorbeeld daarvan is de jeugdzorg, vooral omdat het om zoiets levensbelangrijks gaat.
In het geval van jeugdzorg is al vele jaren bekend, dat de ‘case-load’ van voogden - het aantal te begeleiden kinderen - veel te hoog is. Bovendien hebben ze met een organisatie te maken, die meer op bureaucratische controleerbaarheid gespitst is dan op uitvoering van de taak die haar bestaansreden is, nl. voogdijkinderen begeleiden. De papieren voogdij is binnen die organisatie belangrijker geworden dan de reele, en dat is zeer beslist niet de keuze van de voogden zelf.
In de praktijk zien ze een door hen begeleid kind eens in de één à twee maanden een uurtje. En zo’n bezoek moet dan van te voren aangekondigd worden. Wat denk je, dat zo’n bezoekregeling kan opleveren, zelfs als de voogd een genie is in zijn vak?
Vroeger was de case-load ook te hoog, maar lager. Bovendien was er een veel betere en uitgebreidere psychologische en psychiatrische begeleiding voor het kind. Die laatste is onder de naam van reorganisatie vrijwel geheel opgeofferd aan bezuinigingen; bezuinigingen die ook mede debet zijn aan het opdrijven van de case-load.
Vroeger had de voogd ook veel meer macht om in te grijpen. Maar eind jaren ‘tachtig is vooral door het CDA in de regering niet het kind maar het gezin voorop gesteld als doel van kinderbescherming. In de praktijk pakte dat in feite uit als ouderbescherming. Die krijgen immers steeds weer nieuwe kansen, en het mogen houden of terugkrijgen van hun kind is daarbij tot een therapeutisch beloningsmiddel voor hun inzet geworden.
Dit systeem, op deze wijze, was niet en is niet de keuze van de voogden; het is hun eenvoudig opgedragen. Je moet bewondering hebben voor die veelal gedreven voogden, die met de moed der wanhoop toch proberen om nog wat te maken van hun op deze manier onmogelijke opgaaf.
Mijns inziens zou hier niet een voogd terecht moeten staan, maar de voor de deplorabele toestand van de kinderbescherming verantwoordelijke politici.
Deze voogd is daarvoor nu de zondenbok.
dinsdag 30 oktober 2007, 23:40 uur
Dat het systeem niet deugt, weten we allemaal. Dat de structuur van de gehele rechterlijke macht in Nederland inclusief wetgeving en strafmaat, op indringende en ingrijpende hervormingen wacht, weten we ook allemaal.
Nee, het zou een slechte zaak zijn om hier de hulverleners voor te gaan straffen.
Diegenen in Politiek Den Haag - die consequent niet thuis zijn - om onze maatschappelijke problemen - te bediscussiëren (behoudens een man met een Mozart-kapsel en een vrouw die er aan zit te komen met een donkere haardos) en om wetgeving te maken, ook nog de andere kant uitkijken…..die hebben een zeer zware straf verdiend!
Het is te hopen dat Nederland goed zijn verstand gebruikt bij de eerstvolgende verkiezingen!
dinsdag 30 oktober 2007, 21:36 uur
Mo,
Als het een kind het leven kan sparen, wil ik beste wel uitleggen hoe psychologen kunnen zien dat therapie niet werkt.
Je hebt je mond vol over wetenschap. Maar ik vermoed dat je niet eens weet wat een afhankelijke variabele is. Laat me zien dat je die basiskennis hebt en ik wil je best helpen.
Hoewel ik dondergoed weet dat als je een opleiding in die richting hebt gedaan, weet dat therapie onbewezen is. Je enige probleem is dan dat je niet wil dat de buitenwereld weet dat je je geld verdient met kinderbloed.
dinsdag 30 oktober 2007, 20:48 uur
L.Koppenol zegt:
dinsdag 30 oktober 2007, 19:16 uur
Ik ben ethereal.
En ik ben het volkomen met je eens wat betreft borderline. Waar ik het overigens wat minder mee eens ben is reacties worden verwijderd in zijn geheel zelfs.
Verwijder dan de zinssnedes, zo krijg je kromme discussies, en censuur voor een openbare discussie? wat is openbaar zo nog?
Een discussie over kinderen kun je beter openbaar voeren, vele facetten en vele mensen die jeugdzorg van dichtbij meemaken. En ja ik noem soms namen, wou je verificatie? ik ben zo vrij geweest om de gesprekken met heebink op te nemen. ik heb verificatie, en die uitspraak is kenmerkend.
dinsdag 30 oktober 2007, 19:43 uur
Gezien het persoonlijke karakter van deze zaak en het feit dat wij geen inzage hebben in alle rechtelijke documenten, ben ik het eens met
e. starink op maandag 29 oktober 2007, 21:20 uur, hieronder.
dinsdag 30 oktober 2007, 19:16 uur
Laura zegt:
dinsdag 30 oktober 2007, 18:03 uur
@ Ethereal dinsdag 30 oktober 2007, 17:35 uur
Ik heb niets geschreven over borderline. Ik heb alleen de DSM IV aangekaart. Ik zal zeker niet schrijven dat een ouder met borderline haar/zijn kinderen niet zou kunnen opvoeden.
====Niet alleen nee, en de vraag als de diagnose goed is of dat dan wel zou mogen is ook een punt gezien het BW waarin dat niet voor niets staat en stond al jaren dat mensen met een ernstige geestesstoornis geen gezag mogen/kunnen hebben.
———————–
Dat is veel te kort door de bocht.
—–Vele mensen die zeggen BL te hebben hebben het niet en er lopen er helaas steeds meer rond die het wel hebben en de GGZ vermijden, als kenmerk, zoals zij alle problemen maar vermijden op een vreemde wijze ook.
Dat is kenmerkend ja, voor borderliners, ook in hun verklaringen veelal.
Vandaar verplichte betrokkenheid invoeren zodat in de ggz dat bedrog te nadele van kinderen niet meer hoeft plaats te vinden door verzwijgen.
Vele ouders-omstanders hebben overigens vaak onbewust ook veel te lang dat gedrag en handel geaccepteerd zoals blijkt. Dat is geen verwijt, aangezien zij -dachten- dat goed te doen in voordeel kind, met BL doch het tegenovergestelde wordt bereikt.
Ziektebeeld blijft dan zeker in stand en ook gedrag en handel, immers voor een BL-er is dat een bevestiging, dat zij niets -fout- zouden hebben gedaan ook.
Met andere woorden ook dat begint al in de puberteit en opvoeding als grenzen niet worden gesteld.
——————————-
Zoals je zegt: er zijn meer aandoeningen en belemmeringen. Het zou me wat wezen als alle kinderen dan uit huis geplaatst zouden worden
————
wie is nu Laura en wie is Ethereal??
————
–
Als de diagnose goed is van personen met borderlinesyndroom, een prima link hier aanwezig in kommentaar, en men had die kenmerken eens goed genomen plus de wet niet overtreden als rechters kennellijk
omdat de deskundigen zelf zeggen (onder andere de site van professionals www.moeilijkemensen.nl en ook www.trimbos.nl en ook in de Nationale Monitor G.Gezondheid waarin staat dat het een van de ernstigste stoornissen is overigens en wat ook wordt gezegd door deskundigen),
en dat in het Burgerlijk wetboek gewoonweg STAAT dat deze mensen eenzijdig geen gezag mogen/kunnen hebben, dan zal dat inderdaad nodig zijn
aangezien in praktisch al die relaties de vader van kinderen als die ter sprake zijn, zonder enige reden aan de kant werden gezet al in vermeende gedachten. Ook dat is een kenmerk van die mensen overigens zo staat er dat zij al hun eigen partners in vermeende gedachten (als zij al denken dat iets zo zou kunnen zijn draaien ze het verhaal maar gelijk om en schuiven daarna schuld in de partners schoenen zonder reden),
in de steek laten. Ze gaan dit vervolgens zelf zo rondbazuinen of dat zij in de steek zouden worden of zijn gelaten hetgeen overigens niet zo is in verreweg de meeste gevallen.
Een prima film is “ik ook van jou” Nederlandse titel en het boek “leven met een borderliner” en anderszinds www.bpdcentral.com waar al jarenlang werd gewaarschuwd hoe ook rechters familierecht- advokatuur etcetera niet om moeten gaan met de materie door kinderen onterecht zoals is gebeurd zonder vaders te zetten.
Die kinderen worden stuk voor stuk meestal bedrogen ook nog eens met valse aantijgingen, ook al als kenmerk van borderliners, en men heeft ze gewoonweg in die hel geplaatst in vele gevallen en men doet dat nog hier.
Levend in hetzelfde bedrog van de dan verzorgend ouder.
Die de herspoelende aktiviteiten dus gewoonweg verder doorvoert met anderen ook.
En ja dat is zeer schadelijk en kindermishandeling en niets anders dan dat.
Met andere woorden in al die zaken optreden als werkers voortaan bij het minste vermoeden van bedrog al van die kinderen ook.
Voordat ze nog verder beschadigd geraken door in de eerste plaats oudervervreemding. Of erger. Een prima studie werd al op een goudschaal gegeven alleen het ontbreekt werkers aan de uitvoering c.q. kennis c.q. aan het feit ook dat de andere instanties dat dan maar niet zeggen kennellijk als er over kinderen wordt besloten in familierecht.
Dat is fout en fout geweest al jaren.
Dat blijkt ook nu helaas bewaarheid te worden gezien de verstrekkende gevolgen van het toelaten van die zaken op deze wijze.
dinsdag 30 oktober 2007, 18:03 uur
@ Ethereal dinsdag 30 oktober 2007, 17:35 uur
Ik heb niets geschreven over borderline. Ik heb alleen de DSM IV aangekaart. Ik zal zeker niet schrijven dat een ouder met borderline haar/zijn kinderen niet zou kunnen opvoeden. Dat is veel te kort door de bocht.
Zoals je zegt: er zijn meer aandoeningen en belemmeringen. Het zou me wat wezen als alle kinderen dan uit huis geplaatst zouden worden
dinsdag 30 oktober 2007, 17:35 uur
Laura zegt:
dinsdag 30 oktober 2007, 14:12 uur
Er zijn ongelooflijk veel psychische ziektes, er zijn ook ongelooflijk veel lichamenlijke ziektes die net zo belemmerend kunnen zijn en een enorme druk leggen op kinderen, blinde ouders, ouders in een rolstoel.
Met welke onderzoeksmethodes gaat jeugdzorg werken om uit te zoeken tot in hoeverre een bellemmering van de ouders schadelijker is dan het verwijderen van het kind bij de ouders?
Of moet ik het anders lezen en ga je er bij voorbaat van uit dat een ouder met zeg, Borderline bij voorbaat niet in staat moet worden geacht kinderen op te voeden.
de kern van het probleem is absoluut niet de goodwill van de hulpverleners zelf, de kern van het probleem is de wet en regelgeving die er is gecreeerd.
Noem mij eens een beroepsgroep die zo extreem roept dat ze er zijn om te helpen, en zo ongeveer ieder halfjaar wel weer van naam veranderd.
Al zou je willen, je kunt niet eens meer een adequate controle uitvoeren op jeugdzorg, er bestaat geen adequate wet en regelgeving omheen. en voor zover die er al is ondermijnen rechters het BEWUST.
Jeugdzorg is afhankelijk van de sociale omgeving van het kind, en uitgerekend deze meldingen worden veelvuldig en zeer doelbewust genegeerd, gewoon omdat het zo MOET!!
dinsdag 30 oktober 2007, 17:07 uur
@ErikdeRuyter
Wat Erik zegt, daar zit denk ik wel een kern van waarheid in. Ik heb tijdelijk bij een aan de Jeugdzorg verwante organisatie gewerkt als leidinggevende, en daar heb ik dit helaas moeten constateren. De leidinggevende laag in deze organisaties is bezig met het behoud van status/macht/functie, en gaat daarin volkomen voorbij aan wat het doel is van de organisatie en de uitgevoerde werkzaamheden. Fouten als bij het dossier Savannah worden gebagatelliseerd, want als de oorzaken van de fouten aan het licht zouden komen zou dit zeer ingrijpende reorganisaties betekenen.
Nu ligt het balletje niet alleen bij de leiding. De cultuur binnen de gehele organisatie was verzuurd, de medewerkers waren absoluut niet bezig hun werk zo goed en efficient mogelijk te doen. Ik heb nog nooit in een organisatie gewerkt waar mensen zo laat binnen kwamen, zo vroeg weer weggingen, en zo ongelooflijk veel met elkaar kletsten over niet werkggerelateerde zaken. Volgens mij zou een goed draaiend, zakelijk bedrijf met eeenderde van de medewerkers toekunnen. En dus met een kwart van de leidinggevenden.
Helaas, dit gaat niet gebeuren. Als dit echt naar boven zou komen, gaat er ook een beschuldigende vinger naar de hoge ambtenaren van het ministerie, en naar de minister zelf. En die laten dat echt niet gebeuren…
Oplossing: marktwerking. Ik denk dat het in dit geval heel goed zou zijn als de markt open gaat en er concurrentie komt.
dinsdag 30 oktober 2007, 15:30 uur
Vandaar ook beste mevrouw Laura hieronder dat Kohnstam onder andere al gezegd heeft dat dat beroepsgeheim geen enkele reden moet zijn om bij vermoeden van (ps) kindermishandeling maar niks te doen of niets te melden. En daarbij is het ook nog eens zo dat mensen geen gezag mogen hebben in Nederland over kinderen met een ernstige geestesstoornis. De deskundigen nota bene zeggen letterlijk dat dit een ernstige geestesstoornis is. U wilt me toch niet gaan beweren dat dan Nederland of de rechters zo eigenwijs moeten blijven hier door dan toch maar ondanks hetgeen de deskundigen met gedegen studie over jaren zeggen gezag te blijven geven per automatisme (bij geboorte al), terwijl dat dus niet mag/kan?
De resultaten zijn zichtbaar, duizenden gedragsgestoorde kinderen onder andere in de psychiatrie met…..weer borderline ook, en waardoor is bekend voor die groep ook.
De vaders eigen vaders onterecht buiten boord gegooid en instanties die er achter mekaar intuinen in gedrag en handel van die mensen. Het gebruik van is namelijk een kenmerk, ook al wil men dat niet zien, let wel er zijn nu 300.000 mensen die dat dan zouden hebben. En het vermeerdert.
Die discussie is er al een tijd en dat is broodnodig blijkt nu voor het -belang van kinderen- en -kinderrechten- op eigen vaders voornamelijk die veelal onterecht en op valse gronden bij zulke lieden met valse verklaringen ook worden afgenomen.
Let wel Nederland u werd al aangesproken op aantasting kinderrechten,
door Europees Hof begreep ik. En zo verbetert dat niet door getennis en niks fouten verbeteren. GGZ -meldplicht invoeren. Voor duizenden kinderen die letterlijk lijden aan oudervervreemding met ernstige gevolgen. Door niks zeggen daarvoor al. Zo blijkt nu.
Overigens mevrouw Laura hieronder, ik trap niet in afleidingsmanoevres, ook die kenmerken zijn mij welzeer bekend nu.
dinsdag 30 oktober 2007, 14:25 uur
Dit hele proces is smakeloos. Er zijn maar twee schuldigen en dat zijn de ouders. Maar de maatschappij roept om een zondebok. Daar de instanties te moeilijk aan te pakken zijn kiest men voor de makkelijkste weg. De gezinsvoogd in deze. Het OM probeerd zo naam te maken over de rug van een goedwillend persoon. Ik heb hier werkelijk geen goed woord voor over.
dinsdag 30 oktober 2007, 14:12 uur
L. Koppenol, er zijn wel meer psychische aandoeningen bekend. Ik neem aan dat jeugdzorg heus wel gebruik maakt van de DSM IV (http://nl.wikipedia.org/wiki/Diagnostic_and_Statistical_Manual_of_Mental_Disorders)
Maar dan nog. Elke beroepsgroep heeft z’n beroepsgeheim. Daar is moeilijk door heen te prikken.
dinsdag 30 oktober 2007, 13:54 uur
Het systeem is schuldig (Zie Kafka)
dinsdag 30 oktober 2007, 12:18 uur
http://www.gabnet.com/psy/borderline1.htm
Waarom zijn deze zaken NIET BEKEND blijkbaar bij de werkers.
Is dat een kwestie van niet willen zien, of wat is dit hier in dit land?
Voorlichting is pas begonnen na druk door omstanders gelukkig.
Daarmee zijn we er nog niet.
Ook alle instanties zullen bekend moeten zijn met de materie.
Vind ik.
dinsdag 30 oktober 2007, 12:17 uur
Justitie moet nu jeugdzorg beoordelen, maar justitie is deel van het probleem. Justitie en aanverwanten, vreten uit de ruif der gezinsproblematiek. Het oplossen van problemen is niet hun prioriteit, aangezien het hun brood aantast. Hoe meer leed, hoe meer men vreet. Vraag maar eens aan de vaders van fathers for justice (www.f4j.nl) wat zij van justitie en jeugdzorg vinden (moet je wel even tijd hebben) en wat hen tot hun wanhoopsacties drijft. Het hele systeem klopt niet, omdat het geen baat heeft bij het oplossen van problemen, maar slechts bij de exploitatie ervan, alles onder hoede van het CDA
dinsdag 30 oktober 2007, 12:06 uur
Als ik die gezinsvoogd was gewest had ik Savanna meegenomen, weg bij haar moeder.
dinsdag 30 oktober 2007, 11:49 uur
Heksenproces, dat is een goed woord ervoor. En nu maar hopen dat er tussen al die rechters nog een paar verstandige mensen rondlopen. Ik denk dat het strafrecht niet zo’n goed instrument is voor de oplossing van dit drama, maar misschien moet je wel jurist zijn om met zoveel reserve naar het strafrecht te kijken. Als het echt zo is dat de gezinsvoogden overbelast en slecht beïnstrumenteerd zijn en de bureaus Jeugdzorg vooral zorgbureaucraten bevatten, zou een proces dat misschien wel sneller aan het licht kunnen brengen dan een lijvig rapport van een kool en geit sparende onderzoekscommissie. Voor betrokkenen is dat niet leuk, maar je kunt wel eens uitleggen wat een gezinsvoogd wel en niet kan, wat er goed kan gaan en wat er allemaal mis kan zijn. Uit de reacties blijkt dat heel veel mensen daar weinig weet van hebben. Achter heel wat Nederlandse huisdeuren spelen zich omvangrijke gezinsdrama’s af, die meestal door de betrokkenen heel acceptabel en in alle beslotenheid worden opgelost. Achteraf is iedereen er dan blij mee, als er geen ruchtbaarheid aan wordt gegeven en als het nergens staat opgeschreven. Maar soms werkt er niks of maar een heel klein beetje en loopt alles uit de hand, zoals bij Savanna. En dan is dit land al gauw te klein. En België trouwens ook.
In Nederland willen de mensen tegenwoordig een snelle panklare oplossing voor een probleem en politici pikken dat direct op. Een nationale opvoedpolitie! Daar kunnen we dan die Franse hulpverleners uit Tsjaad misschien voor invliegen, die nu wegens kinderroof zijn aangeklaagd. Maar misschien is er voor dit probleem wel geen echte oplossing, omdat er zelfs aan de meest dramatische situatie nog wel twee kanten zitten. Misschien moeten wij, zonder overigens met de handen over elkaar te blijven zitten, de onvolkomenheid van de samenleving meer onder ogen willen zien. Daar hoef je toch zeker niet gelovig voor te zijn? Opvoeden is heel erg moeilijk, en als het lukt heb je vaak ook heel veel geluk gehad. Wat mij betreft applaus voor alle gezinsvoogden in Nederland en al die andere mensen, die op vrijwillige basis in de jeugdhulpverlening actief zijn en blijven dweilen met de kraan open, tegen beter weten in, risico’s lopen maar daarmee wel hoop geven en af en toe ook echt zichtbare resultaten boeken.
dinsdag 30 oktober 2007, 11:46 uur
J. Bijsterveld;
U kunt wel iets met technische psychologie van doen hebben, maar, gezien uw uitspraken, heeft u in ieder geval geen kennis van wetenschap en ook geen idee van de verschillen tussen therapeuten, gz-psychologen en gezinsvoogden.
U gebruikt deze zaak tegen een gezinsvoogd en de jeugdzorg,om aan te trappen tegen therapeuten en psychologen omdat u waarschijnlijk een persoonlijk grief tegen deze groep heeft.
dinsdag 30 oktober 2007, 10:47 uur
Kom mensen, je wordt meer dan goed betaald. In vergelijking zeker met pleegouders die van haver tot gort gescreend worden en wij kunnen dat weten. Ook wij hebben een verantwoordelijkheid, 7 x 24 uur per week.
Helaas wordt de voogd alleen maar gescreend op opleiding en nauwelijks op inhoud, vandaar ook de regeltjes en kletscultuur binnen veel van deze langs elkaar heen werkende organisaties, nog los van de 9 tot 17 uur mentaliteit.
Mag de gemeenschap voor deze kosten wat terugverlangen. Als al onze kinderen opgevoed moeten worden dood deze organisaties dan is het land failliet.
dinsdag 30 oktober 2007, 10:12 uur
Niet genoeg signalen bij Savanna? Slaap lekker door!
Stop met babbelen/rapporteren/afschuiven en doe waarvoor je ingehuurd bent.
Jeugdhulp Nederland is ziek. De bijl erin en bovenaan beginnen.
dinsdag 30 oktober 2007, 10:03 uur
Ik ben het eens met de analyse van J. Brüggen. Als je een beetje invoelt hoe dergelijke organisaties werekn weet je al wat het effect zal zijn van deze rechtszaak.
Onafhankelijk van de uitspraak, zal het namelijk leiden tot een verhoging van de bureaucratie. Van het middels papieren, procedures, aftekenkaarten en wat dies meer zij, indekken van de verantwoordelijkheid van de gezinsvoogden in het geval dat een begeleiding tragischerwijs misgaat. Zodat in ieder geval middels een ‘audit-trail’ kan worden aangetoond dat de gezinsvoogd geen blaam treft en alles volgens de procedures heeft gedaan.
En voordat iemand denkt dat ik de Jeugdzorg cynisme aan wil wrijven: geenszins. Ik ben zelf manager van een groep mensen - in een heel andere sector - en wat je als goedbedoelende werkgever / manager wil, is je eigen personeel beschermen. Ervoor zorgen dat de mensen waarvan je weet dat ze goed hun best doen, uit de wind houden als er moeilijkheden met de buitenwacht zijn. Dus vanuit de organisatie Jeugdzorg is een dergelijke reactie alleen maar logish en invoelbaar.
Of we daar als samenleving iets mee opschieten, dat is de vraag. Of de kinderen en gezinnen die begeleid moeten worden daar iets mee opschieten? Dat zeker niet.
dinsdag 30 oktober 2007, 09:51 uur
De jeugdzorg doet maar wat. Dat was de kop in onze regionale krant van een artikel over het totale gebrek aan professionaliteit van deze organisatie. En daarmee is alles gezegd. En voor dat falende systeem, lees een falende politiek, is nu een zondebok, of eigenlijk zondegeit gevonden. Arm kind.
Er moet een nieuwe, professionele organisatie worden gebouwd. De huidige jeugdzorg is zo door en door amateuristisch en ondoelmatig, dat die nooit te veranderen is en dus moet verdwijnen. En al die andere goedbedoelende, maar net zo knullig werkende instanties die allemaal een beetje van het zelfde doen en langs elkaar heenwerken, ook.
Iets nieuws bouwen en parallel daaraan het oude slopen, lijkt in dit hopeloze geval de enige weg. Ook hier is de tijd van pappen en nathouden voorbij.
dinsdag 30 oktober 2007, 09:03 uur
Systemen maken geen fouten, de mensen die de systemen verkeerd of niet toepassen maken de fouten. Het betreft hier een beroepsfout. Indien de betreffende voogd voor mishandeling en dood door schuld wordt vervolgd, dan dienen haar manager, de manager van haar manager, de manager van de manager van haar manager enz. tot en met de voor jeugdzorg verantwoordelijke minister eneens voor mishandeling en dood door schuld te worden vervolgd. Zij hebben namelijk nagelaten voldoende supervisie over de betreffende gezinsvoogd te voeren en zijn daarmee schuldig aan mismanagement.
dinsdag 30 oktober 2007, 08:59 uur
L.S.,
Het lijkt me volkomen terecht dat nagegaan wordt of er sprake is van verwijtbare foutief handelen en of dat strafrechtelijke gevolgen moet hebben. Dat geldt niet alleen bij de beroepsuitoefening van gezinsvoogden maar voor iedereen.
gerrit Bruin
dinsdag 30 oktober 2007, 02:18 uur
Sinds hele lange tijd is jeugdzorg een organisatie geworden die oncontroleerbaar is en vatbaar voor behoorlijk wat randgevallen. (pedofilie, mishandeling corruptie, wanprestatie, extreem imcompetent bestuur)
Het kennis niveau is momenteel dermate laag dat men niet eens meer weet wat de mogelijkheden en/of middelen zijn.
Als burger is het dan ook geen enkel probleem om gegevens te krijgen uit het expertise centrum jeugdzorg!!
How the fuck kan dat?
En dat zie ik ook in de reacties hier weer terug.
Jeugdzorg heeft door de jaren heen taken op zich genomen of toebedeeld gekregen die zij juridisch niet eens mogen aanpakken, erger nog, waar zelfs een meldplicht voor bestaat IN DE PROTOCOLLEN EN DAT ZIJN GEEN RICHTLIJNEN!!.
De voogd is hier fout om meerdere redenen, Als je in een beroep werkzaam bent wat ernstige gevolgen kan hebben weiger je dus over je grens heen te gaan. en een kind dat onder OTS staat is al hulpbehoevend en kijkt reikhalzend uit naar een volwassenen die het voor hem opneemt, ongeacht de reden van die OTS. Als je als voogd naar ik weet in sommige gevallen zelfs 35+ dossiers onder je hoeden hebt ben je geen super maatschappelijk werker/hulpverlener of hoe je jezelf ook wilt zien.
Dan ben je ronduit aan het spelen met een situatie die enkel tegen je kan keren, en nooit ten goede zal komen aan de kinderen. Dit is gewoon ronduit DOM!!
Gekke is dat je binnen je beroepsgroep gewoon dossiers kunt afstaan aan de eindverantwoordelijke, een simpel. Ik kan dit niet alleen af, ik draag de gevolgen niet. is afdoende. niemand heeft hier weet van!! VREEMD.
Ten tweede zijn er in extreme situaties vele momenten waarop een willekeurige hulpverlener, mij om het even of dat nou een huisarts, voogd, inspectie, riagg, of welke vorm dan ook is. ergens komen alle gegevens bij elkaar, altijd in ieder dossier! als je deze veelvuldige signalen negeert en nog steeds maar een uur per maand de tijd neemt, ja dan is dood door schuld inderdaad een mogelijk gevolg.
Nee, ben het niet eens met de aanklacht tegen de voogd.
Er zijn in deze zaak bijzonder veel meldingen geweest tot in inspectie aan toe. niemand reageert, een voogd kun je strak houden, En iemand die langer dan 5 jaar dit werk onafgebroken doet wordt beroepsblind. er zou een doorschuifsysteem moeten komen, en na 28 ervaring vanaf alle kanten weet ik donders goed wat ik zeg.
De opleidingen zijn bijzonder laag en bevatten gewoon niet de kennis die nodig is om op adequate wijze mishandeling in te schatten, men vergeet dat in gezinnen waar het fout gaat de hulpverlening nou net degeen is die je voor de gek moet houden. een uur hou je dat echt makkelijk vol!!
De signalen privee zijn dan van belang. en wat zegt het protocol dan.
“Informatie wordt enkel ingewonnen bij beroepskrachten” (niet eens aangegeven wat dan een beroepskracht is)
Okee het protocol waar je mee werkt ondermijnt je werkzaamheden hier dus. Bedankt meneer Baeten, pak een nieuwe bak thee en ga een nieuw verhaal van dikkie dik schrijven en steek met je huidige invulling van de protocollen je open haard aan, die protocollen zijn een ramp om mee te werken.
Je snapt het niet en je protocol is ONWERKBAAR!.
Alleen al het protocol voor de AMK’s bevat 242 punten die belemmerend en zelfs gevaarlijk zijn!! Waar komt Baeten eigenlijk vandaan? land en tuinbouw ofzo?
Vele voogden doen hun werk met hart en ziel, maar is dat ook afdoende? Of heb je hier een zeer gedegen achtergrond kennis nodig?
Remember dat je soms werkt met kinderen die aan de rand van de afgrond staan. een signaal missen kan cruciaal zijn. Als je de signalen niet herkent mis je kennis. Dat ligt niet aan de voogden, dat ligt aan ons kabinet. die luistert evenmin niet.
Rouvoet ook niet overigens, zelfs niet als je dossier neerlegt daar. geen eene partij trouwens!.
Inspectie jeugdzorg weet niet eens meer dat hun primaire kerntaak is het naleven van wet en regelgeving. keihard op papier zelfs.
Veel voogden lopen nu met de handen in het haar, wij hebben het te druk, en wij hebben zoveel dossiers, en wij dit en wij dat. Okee Handel dan eens, als je zo zeker weet dat je het niet aankunt, weiger je dossiers. doe dat eens massaal moet je eens kijken hoe snel ze reageren. En nee dit gaat niet ten kosten van kinderen. de huidige situatie in stand houden dat kost kinderen.
De grootste fout die er wordt gemaakt is nu de voogd aan te pakken en ter verantwoording te roepen, Alles moet ter verantwoording geroepen worden, en hangende het onderzoek meteen een beroepsverbod BEHALVE deze voogd.
Het zit bovenin fout, en niet beneden, dat wat er op de werkvloer gebeurt is het gevolg van de onkunde erboven, die is vele en vele malen erger. Drs F de Vries niet uitgezonderd. of een heebink, Wij hebben geen protocollen alleen richtlijnen? Kent ze het verschil tussen deze twee? Daar zit het fout in die laag. DE TOP!!
Waar is Rouvoet eigenlijk? de beste man is zeer stil, is hij wel geschikt voor deze post? heeft de beste man een mening? was de beste man nog van plan om eens uit te gaan zoeken wat er nou fout is?
Jeugdzorg is in de huidige opzet, de meest gevaarlijke instelling voor kinderen die ons land kent. een vergaarbak voor pedofielen, corruptie, en zeer incompetente leidinggevende. En daar wordt een voogd de dupe van? die niet eens Kan handelen zonder een multidisciplinaire team te raadplegen, er moeten koppen rollen, maar wel bij de bestuurlijke laag.
Ik heb een gruwelijke hekel aan alles wat met jeugdzorg te maken heeft, had kunnen zijn, ooit is geweest, en niet voor niets.
En toch schaam ik me als nederlander dat de STAAT hier een voogd aanklaagt, ga eens aan het werk. Flikker je complete protocol bende van jeugdzorg maar in het vuur, het is echt compleet onwerkbaar nutteloos en voorziet totaal niet in een normale manier van onderzoeken, compleet niet.
Ik hoop dat die voogd haar mond eens open trekt en de structuur van werken eens gaat spuien. meer hoeft ze niet te doen, simpelweg vertellen hoe er gewerkt wordt.
Jeugd staat voor “Onschuld” Jeugdzorg zou dan “Onschuldige Zorg” worden.
Schaamte voor een fout is normaal, maar het vervolgens tot op het allerhoogste niveau(lees rechters) afdekken dat is onacceptabel.
En ik zat lang geleden NAAST een rechter en een voogd, die overlegde wie ze gingen beschuldigen. (we hebben het beste met je voor) 19 jaar later,
Ik geef gas als ze voor me auto oversteekt!
Hoogachtend,
Ethereal.
maandag 29 oktober 2007, 23:42 uur
Lia,
Het gaat niet erom of je het beestje een therapeut of een gezinsvoogd noemt.
Ik heb een technische psychologie achtergrond. Ik hoor ongevoelig te zijn voor dat soort flauwe therapeuten technieken om clienten te misleiden. Journalisten, juristen en anderen zouden dat eigenlijk ook moeten zijn.
De kern van het probleem is dat een therapeut/begeleider weet dat zijn handeling niet effectief is. En dat hij met zijn broodwinning het leven van een kind in gevaar brengt.
De vraag daarna is of je iemand mag bestraffen daarvoor.
maandag 29 oktober 2007, 23:37 uur
Geachte heer Toon hieronder, u heeft gelijk als u stelt dat het vermoeden bestaat dat een ouder vaak liegt. Het is nog erger als in zaken daarvoor of gelijk de andere instanties zoals ggz zitten betrokken al als hulpverlening en dan dat liegen en bedrog als kenmerk, let wel -kenmerk van zo’n persoon(lijkheid)- en dan aan u als gezinsvoogd (Jeugdzorg) maar niks mededeelt, bijvoorbeeld onder het mom van wet privacy. Daarom juist wil de Minister dat electronisch kinddossier. Alleen dan zullen alle bestanden van alle instanties moeten worden gekoppeld ook. En dat wilde de Minister niet. De Minister gaat ervan uit dat hulpverleners bij een vermoeden van niks zullen verzwijgen en neem van mij aan of niet, ik ken zaken waarbij er letterlijk wordt verzwegen en werd verzwegen. Met alle gevolgen vandien in zoals ik uit probeer te leggen familierecht waar het grote probleem dan al -begint-.
Het geven van gezag aan mensen, van wie dan maar niet wordt gezegd wat deze aan kenmerken dan hebben in handelen en gedrag ook.
Eerst in vele zaken de eigen vaders onterecht buiten de deur gehouden in gesprekken en behandeling van een partner en dan met alle gevolgen vandien voor kind(eren), plus de mentaliteit dat daarbij kinderen bij scheiding gehuwd of niet dan maar per defenitie naar de moeder meest moesten en zouden. Die studie aan gevolgen voor kinderen werd allang aangeboden en verricht overigens door dr R.A. Gardner in eerste instantie voorzover me bekend, zo ca. 1980 al.
Alleen dan moet men dat wel willen aannemen ook, aangezien er talloze kinderen nu en eerder ook al begeleiding nodig blijken te hebben en in psychiatrie ook terechtkomen bijvoorbeeld met allerhande problemen en gevolgen. En dan? Dan zie je dus -letterlijk- dat zodra je het dan hebt over waar de eigen vader van het betreffende kind in het verhaal is, een ieder er het -zwijgen- toe doet. Wat denkt men wel, dat kinderen objecten zijn in Nederland, met wie je maar kunt blijven tennissen of dergelijke?
Dat -belang kind- waar men dan zo prat op ging en gaat, liet men dan maar over aan de rechter, net zo goed als dat de rechter dan maar klakkeloos blijkt aan te nemen kennellijk dat verklaringen van hulpverleners dan waar zouden zijn altijd c.q. rapportages. Dat kan niet op die wijze. Enige controle op en waarheidsvinding in de ggz vindt niet plaats. Verklaring -dat is toch ONZE taak niet?-
Dat is de taak van de politie bijvoorbeeld. Enzovoorts enzovoorts.
De politie vindt het dan bijvoorbeeld een zaak voor de Riagg die zegt, ja maar daar is persoon toch -onder behandeling-
Een verplichte betrokkenheid voor omstanders om mee te beginnen zou al zeer goed zijn, bij ieder gesprek overigens van een grote en steeds groter wordende groep mensen, en met goede redenen ook zo blijkt.
Omdat er anders grote problemen ontstaan ook. Ouders die nu klagen en ik hoor het nota bene, dat hun kind (dan bijvoorbeeld 16) in gesprekken loopt in de ggz en zij als ouders worden geweerd. Jazeker meneer Toon hieronder, met als gevolg dat ze als str. worden behandeld ook. Omdat die ggz zo eigenwijs blijft doen. Hun rapportages zijn heilig. En ook daarin zit het niet goed.
Mij is bekend de manier waarop daar rapportages worden en werden samengesteld, en ik kan u zeggen dat er geen d…… van klopte en nog niet. Want dan zou je denken dan verbeter ik dat wel als instelling. Maar nee hoor, immers dan moet er gecontroleerd worden en juist dat hebben instanties een enorme hekel aan (gehad misschien?).
Kortom, beginnen daar waar dat broodnodig blijkt, in belang van kind en in belang van kinderrechten ook.
Het moet toch onderdehand doordringen dat zoals u zelf zegt het wel degelijk begint inderdaad bij de verzorgend ouder(s).
Doch als feiten bekend zijn in gedrag en handel dat een eerlijke manier moet worden gevonden om te kunnen zorgen dat kinderen niet langer de dupe hoeven te zijn langer. Dat kan alleen als men instanties die de -macht- hebben als hulpverleners ook tenslotte worden verplicht.
Meldplicht tevens instellen voor iedere werker die een vermoeden heeft van zaken die kinderen schade aandoen of kunnen doen.
Voordat er wordt bedrogen en belogen wat men kan weten als hulpverleners zo blijkt ook uit zeer gedegen studie al jaren, alleen dan had men dat moeten zeggen en mensen moeten voorlichten, aangezien het al jaren bekend was ook, zo bleek mij ook later. Hier loopt men altijd achter de wagen aan te sjokken veelal.
maandag 29 oktober 2007, 23:01 uur
De zaak is onder de rechter. Justitie wil een keihard signaal afgeven.
Dat is gelukt. Keihard zal het zijn.
De gezinsvoogden kijken nu wel uit. De besten gaan het eerste weg.
Het netto voordeel van de actie van het OM kan gemakkelijk omslaan in een netto nadeel. In de luchtvaart hebben we dat effect al gezien. Heeft ons minstens 5 jaar gekost om er weer een beetje bovenop te komen. Dus ook 5 jaar nauwelijks ontwikkeling.
Kortom: de schade aan kinderen die nu geen voogdij genieten kan wel eens (veel) hoger zijn dan het “voordeel” van het keiharde signaal. Wat dat signaal zou moeten bewerkstelligen is mij niet helemaal duidelijk. Dat deze voogd deze fout niet nog een keer zal maken (specifieke preventie)? Ze weet niet eens welke fout ze heeft begaan (zie de krantenberichten)
Dat anderen niet nalatig zullen zijn (generale preventie)? Dan moeten ze weten wat er aan de hand was. Vrijwel niemand zal dat weten, dus het gevoel van “heksenjacht” blijft de overhand houden. Werkt dus ook niet.
Moet ze bestraft worden (leedtoevoeging)? Kan ze na de dood van peuter Savannah nog meer gestraft worden dan? Ik denk dat Mieke A. al levenslang heeft.
Moet er namens de samenleving gewroken worden? Welnu, dat is gebeurd. De ouders hebben gevangenisstraf gekregen. Terecht, zo lijkt me.
Wat moet er dan wel gebeuren? De hele zaak zou aanzienlijk beter af zijn als gezinsvoogden geholpen worden hun werk beter te doen. Dus: nagaan wat beter had kunnen lopen, processen veranderen waar nuttig en nodig. Duidelijker afspraken over verantwoordelijkheden, etc. Ik ben geen gezinsvoogd. Zij die dat wel zijn, kunnen het het beste zelf zeggen. Laat ze aan het woord! Geef ze de ruimte! Moeten er nog meer peuters overlijden?
maandag 29 oktober 2007, 22:51 uur
t.a.v. mevr/meneer Bijsterveld. Een gezinsvoogd is geen therapeut hoor, ik denk dat hier wat zaken door elkaar worden gehaald.
maandag 29 oktober 2007, 22:33 uur
De gedachtengang van de officier van Justitie kan ik als gezinsvoogd niet volgen, de betrokken gezinsvoogd heeft te maken gehad met een moeder die samen met haar partner heel verkeerde keuzes heeft gemaakt, maar daar niet voor uit is gekomen. Als jeugdbeschermers moeten wij het toch echt hebben van informatie van derden.. Laten we vooral niet vergeten dat alle ouders hun ouderverantwoordelijkheid hebben en deze niet mogen afschuiven op Bureau Jeugdzorg!
Denk je eens in dat je een gezin begeleid waarvan je wel degelijk voelt dat er iets achtergehouden wordt, maar dit niet concreet kan krijgen doordat ouders je voorliegen. Uit ervaring weet ik dat dit heel vaak voorkomt, ook bij mijn collega’s.
De OTS is in sommige gevallen niet toereikend genoeg om het kind te beschermen, maar een ontheffing uit het gezag verzoekt de Raad voor de Kinderbescherming niet graag..
Geloof het of niet: binnen Bureau Jeugdzorg werken vooral zeer gemotiveerde mensen, die hun drive halen uit de verbetering die ze met zijn allen in veel gevallen wel voor elkaar krijgen en het verschil willen maken voor het kind..
maandag 29 oktober 2007, 21:39 uur
Beste Han Westerdorp,
Rechters kun je het niet kwadelijk nemen. Ik ben wel eens naar rechtzaken wezen kijken.
Het probleem is dat therapeuten het rechtssysteem aantasten. Ik heb rechtzaken gezien waar je met slechts de basiskennis van een psycholoog al onderuit kunt halen wat een therapeut zegt.
Het punt is dat advocaten dat niet mogen omdat therapeuten zogenaamd deskundig zijn. Je kunt het ook niet echt eerlijk rechtzaken noemen. Omdat niemand een weerwoord mag hebben tegen de therapeut.
Op zich zou dat niet eens zo’n probleem zijn omdat therapeuten meestal hopeloos inconsistent zijn en een jurist alleen maar dat zou hoeven aan te kaarten. Maar advocaten hebben niet de technisch psychologie kennis die daarvoor nodig is.
Voor mij is het bijvoorbeeld makkelijk om te zien dat je van die gezinsvoogd redelijke wijze mag verwachten dat therapie niet werkt.
En dat het echt geen verschil uit maakt of je die therapie begeleiding noemt. Hij of zij wist precies welk risico ze nam met het leven van dat arme kind. Ze vond echter haar inkomen belangrijker.
Ze was op zijn minst moreel schuldig. Juridisch vind ik iets voor rechters.
Maar wat moet een rechter doen? Ze hoeven maar een ranzige GZ-psycholoog in die zaal op te trommelen die zegt dat hij aan de stand van de sterren of de aura van zijn vrouw kan zien dat het acceptabele afweging was.
Je hebt er echt geen idee van hoe brutaal die therapeuten in de rechtzaal zijn geworden. Je krijgt er echt rode oren van. Maar het schijnt binnen de grenzen van de wet te zijn.
maandag 29 oktober 2007, 21:21 uur
Reality Check:
Hoeveel kinderen/gezinnen worden begeleid door instanties en bij welk percentage gaat het fout? Dat word de gemiddelde krantenlezer niet duidelijk als je leest over die schrijnende situaties waarin het verschrikkelijk mis gaat.
Hoeveel instanties zijn er actief en hoe achterhaald is hun inter-organisatorische communicatie? Hoeveel kinderen/gezinnen krijgt één voogd toegewezen en wat zijn de bevoegdheden die hij of zij heeft om drastisch in te grijpen?
Dat gezegd hebbende, het zijn altijd kinderen die de dupe worden van falende ouders, mishandelingen binnen het gezin en niet-ingrijpen van instanties en de bijbehorende voogden.
Kinderen zijn afhankelijk van volwassenen die hen ‘redden’ als dat nodig is. Als dat nu niet werkt, móet dat onmiddellijk verbeterd worden.
Mijns inziens zouden de instanties in de beklaagdenbank moeten staan en niet één voogd, die waarschijnlijk binnen alle wettelijke en organisatorische chaotische regels haar best gedaan heeft. Aan de andere kant, ook individuele verantwoordelijkheid speelt een rol: als ze niet ingezien heeft dat het kind in gevaar was, als ze machteloos was omdat ‘de instanties’ niet functioneerden, had ze ook alarm kunnen slaan. Misschien dus toch goed, om mensen wakker te krijgen, dat ze altijd zelf aan de bel kunnen trekken als er politiek/maatschappelijk iets verkeerd gaat.
Blijft staan en daar zie ik geen oplossing voor: iedere halve gare kan een kind maken; er is geen examen voor en láng niet iedereen is geschikt om kinderen een goed thuis te geven. Dit is een onveranderbaar feit. Als daar een alternatief voor bestond, zou dat wellicht écht garanties bieden op een mishandelvrije jeugd.
maandag 29 oktober 2007, 21:20 uur
Het zou NRC hebben gesierd als zij zich had onthouden van een direct of indirect oordeel in een zaak die “onder de rechter is”. Dat wil zeggen: geen ordeel hebben voordat alle feiten en omstandigheden bekend zijn. Dat laatste gebeurt thans in een proces ten overstaan van de onafhankelijke rechter.
Het had NRC ook gesierd als zij zich had onthouden van het inroepen van opvattingen etc van lezers die - net zo min als ik weten - wat er allemaal gespeeld heeft.
Het zou lezers sieren als zij de zaak laten waar hij is en hoort: bij de rechter. Oordelen kan altijd nog - als dat dan nog nodig is.
Mensen: ik besef best dat ik wat afstandelijk “acteer” in deze discussie. Maar wees eens eerlijk: is dat niet aangewezen in een situatie die waarschijnlijhk niemand gewild heeft?
maandag 29 oktober 2007, 20:56 uur
Het is in realiteit zo dat in Amerika bijvoorbeeld gewoonweg letterlijk de -waarschuwingen- in gedegen studie ook stonden niet mee te gaan als therapeut in de handel en wandel van mensen zoals bedoeld in persoon van de dader, met BL. En als dan zelfs in gezagskwesties nota bene over kinderen niet eens een rechter een onderzoek in (wenst) te stellen omdat men er hier vanuitgaat dat deze -kenmerken- niet op zouden gaan,
en de ggz er het zwijgen op dat moment ook al toe doet, zoals gewoonweg blijkt, dan worden hierin in deze materie helemaal grove fouten gemaakt. En dat is al gebleken.
Niet alleen in deze zaak overigens. We hebben het in dit land tevens over talloze psychisch mishandelde kinderen, die bij éénoudergezinnen zitten en
waarbij gewoonweg de eigen vaders nota bene onterecht ook uit zicht werden gewerkt. Ook in gevallen middels valselijke verklaringen als -kenmerk- al.
De -fout- die in de materie tevens wordt gemaakt iedere keer weer is dat
het etiket werd gebruikt en kon worden gebruikt ter verschuiling ook.
Nog steeds gaat men mee in die handel en wandel.
Dat blijkt ook.
Duizenden kinderen mensen, let wel.
Oudervervreemding, pure psychische kindermishandeling toegelaten te lande omdat de gezagskwestie verkeerd werd gezien en bekeken.
Daarbij in gevallen ook nog eens gezag aan mensen eenzijdig die dit zeker niet zouden mogen/kunnen hebben alleen ook. Dat staat in ons burgerlijk wetboek immers al lang.
Hoe komt het dan dat hier die jaren in werd meegegaan. Terwijl dat allang bekend was in handel en wandel?
Een meldplicht voor alle werkers ook in de ggz invoeren, in belang van duizenden kinderen, dat staat voorop. En niet langer getennis naar mekaar als instanties en werkers.
Bestanden koppelen en controle op rapportages ook.
Onderzoek ligt er volop en werd op een goudschaal gegeven.
Gezinsvoogden die nog steeds en dat blijkt doch niet alleen gezinsvoogden kennellijk veel te weinig weten van dat ziektebeeld of stoornis met kenmerkend gedrag en handelen.
Dat is aan de orde.
Omdat ze als hulpverlener in de verhalen trappen. Blindelings in zaken ook.
Die afgang willen ze zichzelf besparen, wat wellicht menselijk is doch wat op zal gaan leveren dat nog meer getennis plaatsvindt.
Verbeter de fouten zeker en met name in gezagskwesties met kinderen waarbij men kan weten dat deze gemanipuleerd worden door een verzorgend ouder. Bij een vermoeden al. Anders zijn deze kinderen na een paar jaar een stuk verziekt en later helemaal.
Gehersenspoeld.
Zo niet erger. Laat men maar gaan kijken in de psychiatrie zelf wat deze
beleidslijn van instanties heeft opgeleverd. Kinderen die volkomen beschadigd zijn waar de oorzaken al van bekend waren.
Een haat die geplant wordt in kinderhoofden. En waarom?
Omdat er puur eigenwijs en eigegereid met deze materie wordt en werd omgegaan.
Door druk van omstanders werd eindelijk aandacht gegeven dat dit zo niet kan en mag bovendien.
De uitleg heb ik al jaren willen geven en ook gedaan.
Omdat het niet anders blijkt te kunnen hier. Als mensen normaal melding doen namelijk zijn ze niet thuis gebleken.
Of verzwijgen uit bangheid zelf te worden aangesproken als hulpverlener.
Toch van de zotte.
maandag 29 oktober 2007, 20:54 uur
Nalatigheid van een systeem is een vreemde constatering en riekt naar het afwentelen van de schuld en verantwoordelijkheid op een niet aanwijsbare persoon. Een systeem bestaat uit levende, denkende personen, welke betaald worden voor hun werk. Elke persoon heeft een eigen verantwoordelijkheid in zijn of haar baan. Wanneer een persoon deze verantwoordelijkheid niet kan dragen, moet zij dat aankaarten. Dat is haar plicht. De gezinsvoogd kreeg salaris voor een takenpakket, dat zij niet naar behoren uitvoerde. Zij kon haar taken naar eigen zeggen niet uitvoeren, dus had zij haar baan moeten opzeggen. Dan had zij bijvoorbeeld schoonmaakster kunnen worden in de probleemgezinnen, een baan met minder verantwoordeijkheid en minder salaris, waarbij zij minder schade kon berokkenen wegens nalatigheid. Ik vind het onterecht om de verantwoordelijkheid bij een systeem neer te leggen. De Jeugdzorg faalt en dat is algemeen bekend, maar er vallen geen ontslagen in de top en het management. In een commercieel bedrijf zou de top van het bedrijf moeten opstappen bij zeer slechte resultaten. In de Jeugdzorg worden resultaten niet gemeten, omdat het gaat om de marge van de samenleving.
maandag 29 oktober 2007, 20:30 uur
Als gezinsvoogd maak ik mee: dat rechters soms geen machtiging uithuisplaatsing afgeven, dat er geen plek is voor een kind in de internaten, dat instanties niet meewerken aan de informatievoorziening (met name GGZ), dat je als gezinsvoogd gewoon door ouders de deur wordt gewezen, ik als gezinsvoogd (gv) de mond wordt gesnoerd (hierarchisch) als ik wel doorpak en het kind wel centraal stel. Vervolgens constateren we met z’n allen dat een kind volledig de vernieling in gaat of wordt vermoord. Er is iets grondigs mis: gebrek aan visie en verantwoordelijkheidsgevoel. Wij leven in een vreemd soort afrekencultuur als in dit soort zaken gezinsvoogden strafrechterlijk vervolgd wordt. Los van dit alles verdient een gv niet zoveel dat hij kan reserveren om zich. in te dekken tegen dit soort grappen van het OM.
N.B. Ik krijg € 500,– als ik collega’s aanbreng: wie heeft er zin?
maandag 29 oktober 2007, 20:21 uur
Wat een vak! Je zal het maar uitoefenen. We mogen blij zijn dat mensen dit nog willen doen. Het geloof in het voorkomen van incidenten als dit moet op de schop. Zaken als dit zijn niet te voorkomen, ook al heb je “perfecte systemen”(bestaat dat???) en “perfecte gezinsvoogden(bestaat ook niet, het zijn maar mensen)
Wie wil nog dit vak uitvoeren als jou persoonlijk verweten kan worden dat niet alles maakbaar. perfect en te voorkomen is?
maandag 29 oktober 2007, 19:38 uur
Wat een rare reactie van J. v. Bijsterveld. Wetenschappelijk is bewezen dat een aantal therapieen werken. Maar daar gaat het hier helemaal niet over, de gezinsvoogd geeft immers geen therapie.
De gezinsvoogd kan hoogstens op haar functioneren worden aangesproken door haar werkgever. De dader(s) zijn/is nog altijd degene die mept of mishandelt, in dit geval de ouder(s), en zij zijn de schuldigen. Het is belachelijk dat de gezinsvoogd wordt vervolgd. Een schande van justitie en dieptriest. Het maakt dat ik, als psychotherapeut, voorzichtig zal zijn met het aannemen van risicovolle clienten. Je kan nog zo je best doen als hulpverlener, en toch kan je client iemand of zijn/haar kind iets aandoen. Sterkte aan de gezinsvoogd!
maandag 29 oktober 2007, 19:30 uur
Principieel: In mijn (ver verleden) juristentijd verstond men onder “schuld” in het strafrecht “grove schuld”, dus niet de gewone nalatigheid of onachtzaamheid waaraan we allemaal wel eens laboureren. Dood door schuld werd (en wordt waarschijnlijk nog) als misdrijf aangemerkt, in de volksmond is de pleger dus een misdadiger.
Mij lijkt blindelings, zonder dossierkennis, dat we in casu hier mijlenver van vandaan blijven.
Praktisch: daarnaast is nodig dat een of ander handeling of nalaten van de gezinsvoogd de dood rechtstreeks veroorzaakt heeft. Dus dat bewezen wordt dat, bij een bepaalde (in het vonnis concreet te omschrijven) handeling van de gezinsvoogd, de dood niet - of in elk geval met hoge mate van waarschijlijkheid niet - zou hebben plaatsgehad.
Zelfs zonder me te verdiepen in de taakverdeling tussen de alle bij de zaak betrokkenen, lijkt me zonneklaar dat alleen al dit laatste, voor zover voor mij op afstand te bezien, geheid zal leiden tot vrijspraak.
Gezien alle ellende voor de betrokkene, en de negatieve consequenties voor het hele instituut gezinszorg, lijkt me in dit geval een rechtszaak, die alleen maar tot vrijspraak kan leiden, afkeurenswaardig.
Zelfs zodanig absurd, dat onbegrijpelijk is dat het O.M. daaraan begint. Order van hogerhand? Angst voor het lawaai van de media? Geldingsdrang? In elk geval naar mijn mening verwerpelijk.
maandag 29 oktober 2007, 19:25 uur
het gaat om geld en wel bezuinigingen op alles wat maatschappelijk van belang is den Haag is dus verantwoordelijk die bepalen waarop bezuinigt word dus wie moet er nu vervolgdt worden?
maandag 29 oktober 2007, 19:15 uur
Zorginstellingen en zorgverleners zijn vaak idealistisch gedreven. Als zij moeten kiezen tussen geen hulp en enige hulp kiezen zij vaak voor het laatste. Ook als zij weten dat zij daarvoor moeten beloven voor te weinig geld toch het geheel te leveren. Deze belofte is misschien verkeerd maar zeer menselijk in situaties waarin hulpverlenenden zich roepende in de woestijn voelen ten opzichte van het economisch geweld van ambtenaren die stellen dat de dienstverlening ieder jaar 5 % efficenter kan. Zolang wij in onze afwegingen indicaties over de werkelijkheid belangrijker vinden dan de werkelijkheid zelf zullen dit soort zaken niet worden opgelost en is de deugdelijkheid van het systeem niet te bepalen. Om in deze omstandigheden hulpverleners de schuld te geven is een botte schande
maandag 29 oktober 2007, 19:05 uur
Het is voor elke hulpverlener een persoonlijk drama als zoiets afschuwelijks met je klient gebeurt, net zoals ook een suicide van een klient veel indruk maakt. Uit mijn ervaring weet ik dat het werk van een gezinsvoogd de laatste 10 jaar erg veranderd is. De papieren romslomp is erg groot geworden; de zwaarte van de problematiek waarmee men te maken heeft is erg toegenomen. Daar waar andere hulpverleners ophouden met hulpverlening (o.a. doordat men op vrijwillige basis niet verder komt) kan een gezinsvoogd de verantwoordelijkheid overnemen. Veelal van discipline geschoolde maatschappelijk werkers die ingewikkelde problematiek moet kunnen doorgronden en op basis van veel argumenten zwaarwegende beslissingen moeten nemen. Deze beslissingen kunnen door klienten vergezeld met advocaten aangevochten worden. Achteraf is het makkelijk oordelen wat men had kunnen doen, als, als….. en nogmaal als..
Strafrechtelijke vervolging van een gezinsvoogd ( die ook als deel van een breder hulpverlenersnetwerk optreedt) is m.i. onterecht en lost in het geheel niets op. Ook justitie heeft blijkbaar geen antwoord op de ingewikkelde kwesties waar gezinsvoogden voor gesteld worden.In het verleden had een kinderrechter een meer centrale rol en werd die veelvuldiger betrokken bij het nemen van belangrijke beslissingen. De politiek heeft dit verandert en het is de vraag of die verandering zo goed is geweest waardoor de volle verantwoordelijkheid op de schouders van gezinsvoogden, werkende binnen de stichtingen Jeugdzorg werd gelegd.
Een individuele gezinsvoogd strafrechtelijk aanspreken is schieten met een kanon op een mug.
maandag 29 oktober 2007, 18:37 uur
Het probleem is dat als deze mevrouw volgens de regels werkt dan is zij wellicht strafbaar. Als zij op eigen initiatief werkt - los van de regels - is zij ook strafbaar.
Dus in beide gevallen zou zij het nooit goed hebben gedaan.
Uitgaande van het feit dat zij zich aan de regels zou hebben gehouden dan is volgens mij de instantie die deze regels heeft opgesteld strafbaar en zal deze instantie zich moeten verantwoorden bij de rechter.
Een “op de brandstapel proces “is het zeker. Ben benieuwd naar de uitslag.
maandag 29 oktober 2007, 18:18 uur
Ik vind dat het onrechtvaardig is om de therapeut te veroordelen op de aanklacht moord. Mensen die daar ook werken/collega’s krijgen meteen een angstcomplex dat zij hetzelfde fout zullen doen en gaan prompt alle (relatief lage)risicogevallen uit huis plaatsen om gevolgen van eventuele moord/letselschade te voorkomen.
Deze zaak moet grondig onderzocht worden en ze moet alleen veroordeeld worden als echt aangetoond kan worden dat er serieuze fouten zijn gemaakt.
maandag 29 oktober 2007, 18:17 uur
Misschien moet het hele Bureau Jeugdzorg Noord-Holland eens goed doorgelicht worden? Of in haar geheel voor het gerecht gesleept worden? Wat er is gebeurd is voor het grootste deel de fout van dit Bureau, de leidinggevenden en collega’s van de gezinsvoogd hadden allang moeten constateren dat er iets mis liep, en de voogd hier op moeten sturen dan wel van dit gezin moeten afhalen.
Deze zaak legt dan ook het falen van de Jeugdzorg en de aanverwante organisaties bloot. En dit geldt niet alleen voor de jeugdzorg, ook voor de jeugd- en reclassering, bijvoorbeeld. De laatste maanden is de reclassering verschillende keren zeer negatief in het nieuws geweest, met eigenlijk eenzelfde onderliggend probleem: geen of weinig aandacht voor en inzicht in de problematiek bij de doelgroep. En wat is de reactie, zowel van de reclassering zelf als de politiek? Letterlijk: de werkdruk is zo hoog dat we het werk niet goed kunnen doen. En vervolgens worden er miljoenen extra toegezegd.
Wat mij hierin vreselijk tegen de borst stuit is dat er eerst doden moeten vallen voor er vanuit de organisatie ineens een reden gecommuniceerd wordt.
Als bovenstaande organisaties eens grondig en openljk zouden worden doorgelicht, zouden er a. nog veel meer schokkende gevallen naar buiten komen, b. de ware redenen voor het niet functioneren van de organisaties bekend woorden, en c. er stappen genomen kunnen worden om de resultaten te verbeteren.
En geloof me, met enkele miljoenen extra gaat bijvoorbeeld een Jeugdzorg niet beter functioneren. Er zitten verschillende zeer grote weeffouten in deze organisaties, die maken er fouten als Savannah gemaakt worden.
maandag 29 oktober 2007, 18:06 uur
mij verbaasd dat in de discussies rond vermoorde kinderen en gezinsvoogden de rol van de familierechter volledig buiten beschouwing blijft. Alle beslissingen rond kind en gezinsvoogd worden door de rechter genomen. Bij voorbeeld over wel of niet uit huisplaatsen en goedkeuren van het begeleidingsplan. Van meerdere gevallen weet ik dat de gezinsvoogd vergeefs bij de rechter om uit huis plaatsen heeft gevraagd.
In plaats van de gezinsvoogden de schuld van het systeem in de schoenen te schuiven zou de maatschappij meer gebaat zijn bij onderzoek door media en wetenschappers van de negatieve en positieve invloeden van de familierechter. In 2002 heeft de Hoger Raad laten weten dat de rechters meer het belang van het kind centraal moeten stellen in plaats van dat van de moeder. Deze publicatie is een teken aan de wand dat er iets mis is. Helaas is van opvolgen van deze waarschuwing niets te merken: niet door rechters, niet door media, niet door onderzoekers. En ook niet door kamerleden, die wel degelijk veranwtoordelijk zijn naar de samenleving toe om te controleren of de rechterlijke systemen naar behoren functioneren. Omdat de Trias Politica voorschrijft dat de politiek zich niet met individuele gevallen mag bemoeien, geeft men de rechters maar meteen volledig cart balnche. Arme kinderen.
maandag 29 oktober 2007, 17:46 uur
Als de hulpverlening wegens fouten in de beroepsuitoefening, zoals onachtzaamheid of verkeerd inschatten van risico’s, schuldig kan zijn aan de mishandeling en de dood van iemand uit een gezin dat als klant van die hulpverlening staat genoteerd, kunnen ouders van criminele kinderen dan ook schuldig geacht worden aan de misdaden van hun kroost? En de scholen waaraan de kinderen zijn ‘toevertrouwd’?
Mishandeling en andere daden die worden begaan tijdens een hulpverleningstraject / opvoeding / scholingstraject, moeten wel aanleiding zijn voor screening van de betreffende hulpverleners / ouders / scholen. Onafhankelijk en zo, en met sancties voor zowel het instituut als de betrokken werknemer(s), ingeval blijkt dat de taakuitoefening gebrekkig is.
Hulpverleners, ouders en scholen kunnen verantwoordelijk gehouden worden, maar dat is iets heel anders dan de schuld krijgen van misdaden die ze niet hebben weten te voorkomen. Als falende criminaliteitspreventie schuld is van de misdaad, dan hoort het blauw niet op straat, maar in het cachot. En dat klopt dus heel erg niet.
maandag 29 oktober 2007, 17:37 uur
Een gezinsvoogd is geen therapeut. Ze krijgt van haar baas opgelegd hoeveel gezinnen ze moet begeleiden. Ze krijgt ook opgelegd hoeveel rapporten er geschreven moeten worden. Binnen die grenzen dient zij (of hij) te werken. Als er teveel gezinnen bezocht moeten worden en teveel rapporten geschreven (wat iedereen roept), kan er toch nooit sprake zijn van goed toezicht?
‘Voogd’ klinkt alsof er bijna dagelijks iemand over de vloer komt bij een probleemgezin. Dit zal vrees ik eerder hoogstens 1x per maand zijn, als je voor meer dan 20 gezinnen de verantwoordelijkheid hebt, kinderen moet bezoeken die (door overvolle instellingen) over het hele land verdeeld zijn, plus daarbij het nodige bureau-werk hebt.
Binnen het systeem lijkt het eerder een wonder dat er niet meer ongelukken gebeurd zijn/ gebeuren.
maandag 29 oktober 2007, 17:31 uur
Met de laatste zin van het betoog dat er draconische maatregelen moeten worden getroffen om kinderlevens te redden ben ik het wel eens. Net als in de middeleeuwen zou het mogelijk moeten zijn om zonder vragen kinderen te vondeling te leggen. Dames en heren die zich schuldig hebben gemaakt aan misdaden waarbij kinderen zijn betrokken voor de keus te stellen om zich onvruchtbaar te laten maken in ruil voor strafvermindering ook. Geld bieden in ruil voor een hysterectomie is in gevallen waar kinderen geboren dreigen te worden in gezinnen met drugs- drank- en andere problemen misschien ook geen slecht idee. Maar ik vind dat de schrijver even had moeten wachten waar het OM mee voor de dag komt in het geval van de gezinsvoogd van Savanna, God hebbe haar lief, alvorens dit verhaal te doen.
maandag 29 oktober 2007, 17:02 uur
PS. Wat een vreemde vraag eigenlijk: “Wat vindt u: moet je een persoon strafrechtelijk aanpakken als het systeem ook nalatig is geweest?”
Net alsof een systeem nalatig kan zijn.
Duidelijk is dat het systeem niet werkt. Of in ieder geval beter zou moeten werken.
Daar kun je een individuele werknemer niet verantwoordelijk voor stellen.
maandag 29 oktober 2007, 16:50 uur
Mij verbaast deze hetze tegen één individu ook.
In mijn naaste omgeving maak ik nu mee hoe moeilijk het is om maar iets in beweging te krijgen. Weliswaar gaat het niet om een dergelijke mishandeling. Zorg is daar wel. Probleem is dat elke instantie een beroepsgeheim heeft. Aan de ene kant goed te begrijpen: vertrouwelijke informatie hoort niet op straat. Aan de andere kant vergt het van alle betrokkenen heel veel. Het kind of de kinderen betalen de rekening.
maandag 29 oktober 2007, 16:36 uur
Lekker ongefundeerde reactie van degene onder mij. Het gaat niet om een therapeut met blablatherapie, het gaat om een gezinsvoogd die toeziet op een kind en besluit of en wanneer de situatie zodanig wordt dat het kind uit huis geplaatst moet worden. Een erg lastige beslissing, lijkt mij. Misschien heeft mevrouw hier een beroepsmatige vergissing gemaakt, dat kan. Er zal dan afgewogen moeten worden of het gaat om een verwijtbare fout of niet, evenals bij een arts. Artsen en zorgverleners zijn ook maar mensen, een fout kan gemaakt worden. Voor er een heksenjacht begint, dient dit eerst terdege te worden uitgezocht.
Ik denk overigens dat het salaris van een gezinsvoogd niet bijzonder hoog is, weer dat paranoide roepen dat het wel om geld zal gaan lijkt me dus behoorlijk onzinnig. Overigens, als niet-verwijtbare fouten hard afgestraft gaan worden, zullen we weinig zorgverleners overhouden in dit land…
maandag 29 oktober 2007, 15:58 uur
ja, meer dan ja.
Het is voor mij onbegrijpelijk dat je zo’n therapeut niet jurdisch kan aanpakken. Vakinhoudelijk is het doodsimpel om de oorzaak bij hem te leggen.
Immers therapie heeft nog nooit bewezen dat het werkt. Hij heeft dus zitten spelen met het leven van een kind omdat hij wat geld wilde verdienen met blabla therapie.
Het is een simpele kwestie van beroepsaansprakelijkheid. Hij vond het leven van een kind minder belangrijk dan zijn eigen inkomen.