|
Omgangsregeling
U kunt in gezamenlijk
overleg met de andere ouder
een omgangsregeling
afspreken. Ook de rechter
kan op verzoek een
omgangsregeling vaststellen.
Wanneer de rechter zijn
goedkeuring aan de
omgangsregeling heeft
gegeven, is de regeling
rechtens afdwingbaar. Dat
betekent dat zowel u als uw
ex-partner de regeling moet
naleven en dat beiden van de
ander kunnen eisen om de
regeling na te komen.
Het gebeurt helaas maar al
te vaak dat één van beide
ouders de omgangsregeling
niet nakomt. De kinderen
worden bijvoorbeeld niet
meegegeven als de andere
ouder de kinderen op de
afgesproken dag komt
ophalen. Ook komt het
regelmatig voor dat één van
de ouders andere dagen wil
afspreken dan de regeling
voorstaat. Wat kan u doen
indien u geconfronteerd
wordt met dit soort
situaties?
Dwangsom
Het is ook mogelijk om een
kort geding aan te spannen
en een dwangsom te eisen
voor elke overtreding van de
omgangsregeling. Natuurlijk
garandeert dit niet de
medewerking van de andere
ouder maar het kan soms net
de aansporing zijn die de
weigerende ouder nodig
heeft. U mag een door de
rechter opgelegde dwangsom
overigens niet verrekenen
met eventuele alimentatie
die u betaalt. Onder
bijzondere omstandigheden
kan de rechter toewijzen dat
de alimentatie worden
geschorst, maar het spreekt
voor zich dat dit niet in
het belang is van het kind.
Voorbeeldzaak:
Verhoging dwangsommen
tegen weigerachtige
moeder afgewezen
Een moeder werkt twee
keer niet mee aan
omgangsregeling. Zij
moet per overtreding
150,- euro aan
dwangsommen betalen. De
vader vordert in kort
geding de dwangsommen
fors te verhogen en de
dwangmiddelen uit te
breiden via de sterke
arm van politie en
gijzeling. De rechter
wijst de vordering
echter af. Het staat nog
niet vast dat verdere
medewerking aan het
laten plaatsvinden van
omgang uitgesloten is.
Hoe vaker een dwangsom
wordt verbeurd, hoe
groter de prikkel zal
zijn om alsnog na te
komen.
Voorzieningenrechter
Rechtbank Maastricht, 29
augustus 2007, LJN:
BB2552
Wijziging van
verblijfplaats
De ouder die het kind niet
verzorgt, kan wijziging van
verblijfplaats van het kind
verzoeken. Dit is een
ingrijpende maatregel die
niet snel door een rechter
zal worden toegewezen. De
reden is dat het kind dan
uit zijn vertrouwde omgeving
wordt gehaald terwijl juist
continuïteit in opvoeding en
verzorging van het kind van
groot belang wordt geacht.
De rechter kan dit toewijzen
indien de verzorgende oude
zijn taken verwaarloost en
contact onthoudt tussen het
kind en de andere ouder.
Voorbeeldzaak:
wijziging
hoofdverblijfplaats
Een moeder probeert de
vader uit het leven van
de kinderen te weren en
veroorzaakt telkens
strubbelingen bij de
omgangsregeling. Het hof
ziet geen andere
oplossing dan te bepalen
dat de kinderen hun
hoofdverblijfplaats bij
de vader zullen hebben.
Gerechtshof
's-Hertogenbosch,
25-10-2006, LJN: AZ2575
Politie
Wanneer een omgangsregeling
niet wordt nagekomen kunt u
daarbij de hulp van de
politie of de deurwaarder
inroepen. De politie kan in
zo’n geval vragen of de
verzorgende ouder wil
meewerken aan het uit huis
halen van het kind. Over het
algemeen zal de politie
hierin zeer terughoudend
optreden. De reden hiervan
is dat inmenging van de
politie normaal gesproken
niet in het belang van het
kind is. De politie heeft
ook niet de taak geschillen
tussen burgers op te lossen,
daar is namelijk de
burgerlijke rechter voor.
Daarnaast is er simpelweg
vaak de mankracht niet
voor.
Lijfsdwang
Lijfsdwang (gijzeling) moet
niet verward worden met
gevangenisstraf. Lijfsdwang
is de civielrechtelijke
variant van gevangenisstraf.
Indien juridische middelen
als een dwangsom geen
uitkomst bieden dan kan
eventueel lijfsdwang worden
verzocht. Het wordt echter
maar weinig toegepast omdat
ook dit middel niet in het
belang van het kind wordt
geacht. Toch kan de
maatregel worden opgelegd
indien er herhaaldelijk geen
gehoor wordt gegeven aan
rechterlijke uitspraken en
de omgangsregeling
gefrustreerd blijft worden.
Conclusie
De wet biedt een ouder die
een omgangsregeling wil
nakomen maar daarbij geen
medewerking krijgt van de
verzorgende ouder maar
weinig doeltreffende
middelen. Natuurlijk kunt u
in zo’n geval aan de rechter
een dwangsom, lijfsdwang of
wijziging verblijfplaats
verzoeken of u kunt hulp
zoeken bij de politie maar
indien de andere ouder
blijft weigeren, dan treffen
de opgelegde maatregelen
niet alleen de verzorgende
ouder maar ook het kind. Wat
is dan wijsheid? Probeert u
het niet zo ver te laten
komen; probeert u in alle
redelijkheid met de andere
ouder te praten eventueel
met behulp van vrienden of
familieleden. Probeert u, in
het belang van uw kind, er
in gezamenlijk overleg uit
te komen. En als dat
allemaal niet helpt, schakel
dan een advocaat in die
samen met u kan kijken welk
middel wellicht toch in uw
situatie een doorbraak kan
forceren.
Publicatiedatum: 14
september 2007
| 
E-mail
paginalink
suggestie/opmerking?
print selectie