Discriminatie van vaders
bij internationale
echtscheidingen
Rob
van Altena en Wim Orbons
schreven in de
Gelderlander van 7
september
2007 gezamenlijk een
interessant artikel over
de discriminatie van
vaders
bij internationale
echtscheidingen.
Enkele
samenvattende statements
uit dit artikel zijn:
*
Jarenlang werd het
Haags verdrag niet tegen
ontvoerende moeders
toegepast, waardoor er
nu ruim twee keer zoveel
ontvoerende moeders als
vaders zijn (minister
van Justitie, maart
2006).
*
Het Haags Verdrag
zou niet moeten gelden
voor de 'verzorgende
ouder' (lees: de
moeder), want wanneer
die tegen de wil van de
vader van land wil
veranderen, moet dat
niet gezien worden als
ontvoering, maar als een
'meningsverschil over de
woonplaats' waarover in
elk afzonderlijk geval
de rechter kan
beslissen.
*
De betekenis van het
Verdrag is immers nu
juist om ouders en
kinderen in hetzelfde
land te houden zodat
beide ouders ook na een
scheiding bij de
opvoeding betrokken
blijven en het kind niet
tot een soort halve wees
gemaakt wordt.
*
Sommige Nederlandse
rechters vinden
blijkbaar van wel, want
één van hen stond een
Colombiaanse moeder toe
om tegen de wil van de
Nederlandse vader met
het kind in Colombia te
gaan wonen.
*
Ook waar moeder
alleen thuis de kinderen
verzorgde (of die
verzorging in de aanloop
naar de scheiding naar
zich toe had getrokken),
kan zij dat immers
alleen doen omdat vader
de financiële kant
verzorgt.
*
Andere rechters
stonden een Nederlandse
moeder toe om met haar
uit Italië ontvoerde
kind gewoon in Nederland
te blijven (Jaarverslag
Centrum Internationale
Kinderontvoering, 2006).
*
Want de rechtbank
van Arnhem (De
Gelderlander, 4
augustus) wilde een
vrouw uit Tiel die met
behulp van de
tienerkinderen haar man
bijna had doodgeslagen,
niet veroordelen tot de
zes jaar die het
openbaar ministerie
gevorderd had.
*
Vaker nog ziet men
tegenwoordig vaders die
in huis meezorgen,
moeders die carrière
maken en kinderen die op
kinderopvang of crèches
zitten. Dat veel vaders
aan de doordeweekse
opvoeding en verzorging
kunnen en willen meedoen
(co-ouderschap), nemen
rechters niet in
aanmerking.
*
De regering heeft
zelfs een taskforce
ingesteld om vrouwen nog
meer buitenshuis aan het
werk te krijgen en voert
er al jaren campagnes
voor dat vaders thuis
meezorgen.
*
Dat hielp: begin
2007 kwam het tot
opsporing en
teruggeleiding naar
Zuid-Europa van enkele
in Nederland
ondergedoken kinderen
(de
zaak-Sarri, de
zaak-Quevedo).
*
Eveneens in 2006
heeft het Europese Hof
voor de Rechten van de
Mens regeringen gewezen
op hun positieve plicht
een ontvoerd kind met de
achtergebleven ouder te
herenigen, eventueel ook
door snelle opsporing
van door de moeder
ontvoerde kinderen.
Zie
voor het hele artikel
verder de website van
het Vader Kennis Centrum
(VKC):
http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2007/09/33.html
Peter
Tromp
E-mail
paginalink
suggestie/opmerking?
print selectie