Britse Rechters draaien
hoofdverblijfplaats van
gescheiden kinderen om
Waarschuwing
aan gescheiden moeders
die het contact tussen
kinderen en hun vaders
frustreren of
bemoeilijken.
De Britse Hogere
rechters hebben een
sterke waarschuwing aan
gescheiden moeders
gegeven,
indien ze de
gerechtelijke uitspraken
naast zich neerleggen
die het contactrecht
tussen vader en de
kinderen bepaalt. De
moeders die de vaders en
hun kinderen trachten te
vervreemden door de
gerechtelijke uitspraken
te negeren, riskeren op
die manier hun recht te
verliezen om samen te
wonen
met hun kinderen.
In twee recente gevallen
heeft het Hof van beroep
vonissen bevestigd
waarbij de rechters het
hoofdverblijf van de
kinderen van de moeder
naar de vader wisselden
nadat de moeder het
frequente en regelmatig
contact tuseen de
kinderen en hun vader
tegenhield.
In het recentste vonnis
van vorige week
beklemtoonden de drie
rechters van het Hof van
beroep het belang van
"krachtig" handelen in
die gevallen waarbij het
contactrecht wordt
genegeerd. Deze gevallen
signaleren een hardere
aanpak door de rechters,
die in het verleden
zelden deze laatste
wanhopige optie
gebruikten. De wet
vereist dat rechters hun
uitspraken in het belang
van het kind nemen en
zij werken op het
principe dat het
doorgaans
in het belang van
een kind is om na de
scheiding een frequent
en regelmatig contact te
blijven onderhouden met
hun beide ouders.
Wanneer een moeder
krachtig weigert om het
kind bij de vader te
laten verblijven,
terwijl hij hier wel om
verzoekt, kan de
rechter als enige
oplossing van het
geschil vinden dat het
kind dan verder dient te
wonen
bij de vader.
Het recentste geval
betreft een vijf jaar
oud meisje, dat sinds de
geboorte bij
haar moeder
gewoond
heeft terwijl die
de laatste vier
jaar elk contact tussen
vader en kind geweigerd
had. Hierdoor is
volgens het Hof de vader
een virtuele vreemdeling
voor het kind geworden.
De rechter die
oorspronkelijk het geval
hoorde,
gaf bevel dat het meisje
bij haar vader moest
gaan wonen, maar
de moeder ging in hoger
beroep.
Het Hof oordeelde,
binnen de zes dagen na
het originele vonnis en
verwierp het beroep van
de moeder en zond het
geval terug naar de
eerste rechter met bevel
tot therapeutische
behandeling van
de moeder en het
meisje.
Het geval komt drie
weken na een
gelijkaardige uitspraak
van het Hof van beroep
die het beroep van een
moeder verwierp tegen
een besluit dat haar
acht jaar oude zoon
voortaan moet verder
wonen bij zijn vader.
Het paar was nooit
gehuwd.
De rechters zegden
dat de moeder een
zeer vijandige houding
had tegenover het
contact tussen de zoon
en de vader. De moeder
moeide zich met het
contact dat ze ook voor
een lange periode
frustreerde. De jongen
wilde bij zijn moeder
verder blijven wonen
en de rechter die
de originele uitspraak
maakte, vond haar een
goede moeder, maar zei
dat haar gedrag omtrent
het contact met
haar vroegere
partner met zijn zoon
"verschrikkelijk" was.
Een prestatiebeoordeling
suggereerde dat zij aan
een
persoonlijkheidsstoornis
leed, en dat het geschil
van de ouders
uiteindelijk zou leiden
tot psychologische
problemen voor de
jongen.
Het bleek dat zij geen
inzicht in haar gedrag
had en niet in staat was
om dat te veranderen. De
zelfstandige sociale
hulpverlener
die aangesteld
was om een aanbevelingen
te doen, besloot dat de
jongen bij zijn vader
zou moeten gaan wonen.
De bemoeienis met de
contactrechten tussen
vader en zoon maakte dat
de moeder als ouder niet
bekwaam genoeg was,
hoewel ze een
"uitstekende" verhouding
met haar zoon had.
* Met dank aan
Goudi en het
Vader Kennis Centrum

UK
Judges get tough on
fathers' rights to
contact with
children
·
Rulings move girl
and boy from
mothers' homes
·
Warning to separated
parents who deny
access
The
Guardian
- Clare Dyer, legal
editor - Monday July
16, 2007
Senior
judges have issued a
strong warning to
divorced and
separated mothers
that they risk
losing the right to
have their children
live with them if
they defy court
orders and stop the
children's fathers
seeing them. In two
recent cases the
court of appeal has
upheld judgments
moving children from
their mother's to
their father's home
after the mothers
flouted orders
allowing the fathers
to have regular
contact with their
children.
In
the latest judgment,
delivered last week,
three appeal court
judges stressed the
importance of courts
acting "robustly" in
cases where contact
orders were
disregarded. The
cases signal a
tougher approach by
the judges, who in
the past have rarely
used the last-ditch
option of moving a
child.
The law requires
judges to take
decisions in the
best interests of
the child, and they
operate on the
principle that it
will usually be in a
child's interests to
have a continuing
relationship with
both parents. When a
mother adamantly
refuses to let the
child have anything
to do with the
father, while the
father would be
happy to continue
the contact between
mother and child, a
judge may feel the
only solution is to
let the child live
with the father.
The latest case
involves a
five-year-old girl
who had lived with
her mother since
birth. Her mother
had refused to let
her father see her
for nearly four
years, making him "a
virtual stranger" to
her, the court said.
The judge who
originally heard the
case ordered that
the girl should live
with her father, but
the mother appealed.
The three appeal
court judges, who
heard the case
within six days of
the original
judgment, dismissed
her appeal and sent
the case back to the
original court for
orders dealing with
therapy for the girl
and contact with her
mother.
The case comes
three weeks after a
similar appeal court
ruling rejecting a
mother's appeal
against a decision
that her
eight-year-old son
should in future
live with his
father. The couple
had never married.
The judges said the
mother was "very
hostile" towards the
father's contact
with her son, and
had "interfered with
and frustrated"
contact sessions
over a long period.
The boy wanted to go
on living with his
mother and the judge
who made the
original ruling
found her to be a
good mother, but
said her conduct was
"appalling" in
dealing with her
former partner's
contact with his
son. A psychological
assessment suggested
she was suffering
from a personality
disorder, and that
the parents' dispute
would eventually
lead to
psychological
problems for the
boy. It found that
she had no insight
into her behaviour
and was incapable of
reforming.
The independent
social worker
appointed to make
recommendations
concluded that the
boy should live with
his father. Although
the mother had an
"excellent"
relationship with
her son, her
interference with
his contact with his
father meant she was
incapable of
parenting the boy
well enough.