Kemphanen blijven vechten
Sandra wil veertienhonderd euro per maand van haar ex-man Florian. Niet voor de kinderen, want die zijn niet uit hun korte relatie voortgekomen.
Blonde Sandra, gehuld in een strak mantelpak, schudt met een verontwaardigde puf haar lange haren naar achteren en tuit spottend de opgespoten lippen.
Florians advocaat schudt het hoofd. "Zoveel geld heeft mijnheer echt niet. Zijn ex-vrouw Sandra heeft bovendien zelf inkomen. Ze krijgt een ziekte-uitkering van 1400 euro."
De rechter kijkt naar Sandra. Tijd om een beetje in te binden, beseft haar advocaat. "De behoefte van mijn cliënte is op grond van de uitkering inderdaad bijgesteld en ligt nu op 500 euro per maand."
Dan begint een gegoochel met cijfers. Verrekeningen van auto's en spaarrekeningen. Gedoe over 50, 300 of 600 euro. Spullen van waarde die wel of juist niet door Sandra meegenomen zouden zijn. En is die antieke kast bij Sandra, of heeft Florian hem bewust laten verregenen in de tuin?
De rechter en de griffier spitten verhit alle dossiers door om naar bewijzen te zoeken voor de beweringen die door de rechtszaal vliegen. Het is een enorm karwei, zeker gezien de korte duur van het huwelijk, dat al een hele tijd geleden beëindigd is via een ombuiging tot geregistreerd partnerschap, dat daarna ook is verbroken.
Sandra en Florian zijn al met al maar een half jaar samen geweest, constateert de rechter met een verbaasde ondertoon. "U was zó kort bij elkaar. U bent al veel langer bezig om van elkaar af te komen. Deze rechtszaak kost u meer dan de bedragen waar u over vecht. Waarom sluit u geen akkoord over een verrekening? Dan is het klaar."
Het 'nee' van Florian klinkt onverbiddelijk. "Ik heb mijn ex al meer dan genoeg betaald. Ik heb er nooit om gevraagd dat ze vertrok." Bovendien heeft Florian niet stilgezeten. Zijn nieuwe liefje zit thuis zwanger te wezen. Zij moet ook onderhouden worden dus Florian kan geen cent meer missen, zegt zijn advocaat.
De rechter probeert de kemphanen met een schorsing te dwingen tot overleg. Maar een compromis blijkt onmogelijk. Het gevecht gaat door. "Jammer", zegt de rechter. "Een gezamenlijke beslissing is beter te accepteren dan een besluit dat een ander u oplegt. Maar nu zal ik het voor u doen."
Beslissing rechter: Sandra krijgt geen maandelijke alimentatie en ook geen eenmalig bedrag.
|
Elk
jaar
moeten
ruim
een
kwart
miljoen
Nederlanders
voor
familiezaken
naar
de
rechtbank.
Echtscheiding,
uithuisplaatsing
van
een
kind,
alimentatie-leed,
gedwongen
opnames
in
psychiatrische
inrichtingen,
geschillen
over
een
achternaam...
Het
wordt
allemaal
achter
gesloten
deuren
behandeld.
BN/DeStem kreeg bij wijze van hoge uitzondering toestemming van de Bredase rechtbank om een jaar lang familiezaken bij te wonen. Volgende week: Zwakbegaafde moeder krijgt haar zoon terug - 'Deze rechtszaak kost u meer dan waar u over vecht' |