Gehuwden zijn gelukkiger dan samenwonenden

Gehuwden zijn gelukkiger dan samenwonenden

Gehuwde stellen zijn én blijven gelukkiger dan paren die samenwonen. Dat blijkt uit een onderzoek bij 758jonge Nederlanders die achttien jaar gevolgd werden.

Uit meerdere onderzoeken van de afgelopen decennia weten we dat gehuwden gelukkiger en gezonder leven dan samenwonenden. Ze leven langer, hebben minder last van depressies en alcoholproblemen. Maar die onderzoeken dateren vaak uit een periode dat trouwen nog de regel was en samenwonen en scheiden nog de uitzondering. Laat staan een vaste partner hebben maar er niet mee samenwonen: een lat-relatie dus.

Ondanks de veranderde tijdgeest en leefvormen blijven gehuwden zich gelukkiger voelen. Ook op de lange termijn. Dat blijkt uit een analyse van de Panelstudie Sociale Integratie in Nederland (PSIN). 758jongvolwassenen tussen 18 en 26jaar werden ondervraagd over hun relaties en tevredenheid met het leven. Dat gebeurde regelmatig over een periode van achttien jaar, zodat de onderzoekers er een goede kijk hebben op wanneer de geïnterviewden relaties aangingen, hoe die relaties evolueerden en hoe de betrokkenen zich daarbij voelden.

Uit het onderzoek blijkt dat trouwen een grotere stijging in levenstevredenheid tot gevolg heeft dan ongehuwd samenwonen. Gehuwden scoren gemiddeld 7,9 op tien op de schaal van geluk, samenwonenden 7,6, mensen met een lat-relatie 7,2 en singles 6,6. Nochtans lijken de leefsituaties van koppels die samenwonen en gehuwde paren sterk op elkaar. Ze hebben een gezamenlijke huishouding, voelen zich verantwoordelijk voor elkaar, er worden ook kinderen geboren en samenwonenden kunnen vandaag juridisch heel wat laten vastleggen.

Minder traditioneel

Maar er zijn ook verschillen. Wie samenwoont, heeft doorgaans minder traditionele opvattingen en waarden. De takenverdeling in het huishouden is evenwichtiger dan bij gehuwden, ze dragen samen hun steentje bij tot het gezinsinkomen. Ze hebben anderzijds ook meer conflicten dan gehuwden en de kans dat ze uit elkaar gaan, is groter.

Vanwaar het grotere geluksgevoel bij gehuwden? De onderzoekers hebben er geen sluitende verklaring voor, maar stellen vast dat samenwonen vaak als een soort proefhuwelijk beschouwd wordt. Dat zorgt toch voor onzekerheid. Pas wanneer ze echt zeker zijn van elkaar, gaan nogal wat samenwonenden trouwen.

Een samenwoonrelatie houdt doorgaans ook minder lang stand dan een huwelijk. De verwachtingen van de partners vallen niet altijd samen. De ene wil een levenslange verbintenis aangaan, terwijl de andere partner het samenwonen als vrijblijvender ervaart. Ondanks het hoge percentage echtscheidingen stapt men nog altijd in het huwelijksbootje met de bedoeling samen te blijven 'in voor- en tegenspoed. Tot de dood ons scheidt'.

Geluk neemt echter met de jaren af. Je kan er bijgevolg van uitgaan dat mensen op de langere termijn niet gelukkiger worden van een relatie, maar dat blijkt volgens het Nederlandse onderzoek niet te kloppen. Wanneer partners blijvend een belangrijke bron van steun zijn in plezierige maar ook minder prettige momenten, bijdragen tot elkaars gevoel van eigenwaarde en identiteit en het samenzijn ook financiële voordelen oplevert, blijft het relatiegeluk.

Naarmate mensen langer samenleven, daalt weliswaar het welbevinden maar dat gebeurt zo langzaam dat na 15jaar het geluksgevoel nog altijd groter is dan voorheen. Wie bij aanvang van de relatie meer tevreden was, blijft dat dus ook op termijn en dat zijn de gehuwden.

Jongvolwassenen die niet met een partner samenleven, worden daarentegen in de loop der jaren ongelukkiger. De kans om een partner te vinden, neemt af met het ouder worden. De onzekerheid daarover kan leiden tot een lager welbevinden.

Conclusie van het onderzoek: wie trouwt, leeft doorgaans nog lang(er) en gelukkig(er) dan mensen met een andere levenswijze. Al is nog onduidelijk welk geluksgevoel partners hebben eens ze de 40 gepasseerd zijn.