Vooral moeders nemen eigen kinderen ongevraagd mee naar buitenland

Dat meldt het Centrum Internationale Kinderontvoering dat vorig jaar juni officieel is geopend. In het eerste jaar van zijn bestaan is het centrum ruim duizend keer gebeld voor informatie. In 93 gevallen was sprake van een echt uitgevoerde ontvoering, waarbij 140 kinderen waren betrokken. Zo’n 15 procent van de zaken is opgelost.

Directrice Els Prins van het centrum geeft een schets van hoe een ontvoering geregeld verloopt: een Nederlandse vrouw woont bij haar man in het buitenland, het huwelijk loopt niet goed en ze gaat met de kinderen op vakantie naar Nederland. Na een paar weken belt ze op en zegt: ik kom niet terug.

Het beeld van kinderontvoeringen is vertekend, zegt Prins. ‘Vaak denkt men aan een islamitische man die zijn kinderen meeneemt naar een of ander eng land.’ Ze noemt het verhaal van Sara en Ammar, de kinderen die door hun vader werden meegenomen naar Syrië en vorig jaar december na tweeënhalf jaar diplomatiek getouwtrek werden herenigd met hun moeder in Nederland.

‘Toen dat verhaal volop in de media verscheen, stond bij ons de telefoon roodgloeiend’, zegt Prins. ‘Vrouwen met een islamitische man vroegen zich af of hij de kinderen ook zou meenemen.’ Van alle telefoontjes die het centrum kreeg was 93 keer sprake van dreigende ontvoering. De bellers waren in dit geval vooral vrouwen.

Van de echt ontvoerde kinderen werden er negen meegenomen naar Nederland. De meeste kinderen kwamen terecht in Turkije, Egypte, Spanje, Marokko, België, Duitsland of de Verenigde Staten.