f4j.be informatie over co-ouderschap en echtscheiding

1. Amnesty International keurt huiselijk geweld tegen mannen niet af

Uit vrtnieuws.net:

Voor Amnesty International is geweld tegen vrouwen het grootste mensenrechtenschandaal van deze tijd. Om dat geweld te stoppen, roept Amnesty de hulp in van religieuze en levensbeschouwelijke leiders. Belgische rooms-katholieken, protestanten, moslims, joden en vrijzinnigen hebben vandaag allemaal een verklaring ondertekend die het geweld tegen vrouwen veroordeelt. Huiselijk geweld zou in Europa de belangrijkste doodsoorzaak zijn van vrouwen tussen 16 en 44 jaar. Geweld tegen vrouwen is onaanvaardbaar en moet uitgebannen worden, is de boodschap van de verklaring die vandaag ondertekend werd. In 2004 startte Amnesty International al een wereldwijde campagne voor de stopzetting van geweld tegen vrouwen. De organisatie eist dat vrouwonvriendelijke wetten afgeschaft worden. Er moeten nieuwe wetten komen die vrouwen beschermen tegen geweld en de daders straffen. Voorts wil de organisatie de landen dwingen de bestaande internationale wetten om vrouwen te beschermen na te komen en actief geweldplegingen te gaan onderzoeken en te bestraffen.

Commentaar van BGMK.be:

1. Nee, Amnesty International: niet huiselijk geweld maar boycot van het omgangsrecht is het grootste mensenrechtenschandaal van de laatste jaren. En als u het ons vraagt: te samen met parentale ontvoeringen. Er worden in dit land drie keer meer klachten ingediend wegens boycot van het omgangsrecht dan wegens partnergeweld. De exacte cijfers van de parketten hebben we in een vorige nieuwsbrief gepubliceerd. Vlaamse mannen zijn niet gewelddadig en we nemen de beschuldiging van Amnesty International niet.

2. Het is een leugen om te beweren dat daders van huiselijk geweld niet gestraft worden. Als er één misdrijf is dat het gerecht niet seponeert, is het zeker huiselijk geweld. We hebben daar overigens geen probleem mee, maar we willen dat het gerecht een onderscheid maakt tussen valse klachten en écht geweld. Leden-politieagenten melden ons dat ze vrouwen op bezoek krijgen die lachend aan het loket staan: "Ik moest van mijn advocaat komen zeggen dat ik geslagen ben, krijg ik een briefke a.u.b.".

3. De wet op het huiselijk geweld is in 2003 aangepast en sindsdien mogen vrouwen die (zonder bewijzen!) beweren dat ze het slachtoffer zijn van huiselijk geweld van de rechter eisen dat hun man het huis uitgezet wordt. Dat uitgerekend een organisatie die de mensenrechten wereldwijd in 't oog houdt die wet aanvaardt, is schandalig: wie als man beschuldigd wordt van huiselijk geweld moet bewijzen dat hij onschuldig is, zoniet wordt hij gestraft. Tenslotte willen de vrouwenverenigingen rechters ervan overtuigen, dat het leed van die onschuldige slachtoffers enkel gecompenseerd kan worden als hij/zij de kinderen aan hen toewijst.

4. Partnergeweld is niet de grootste doodsoorzaak voor vrouwen. Amnesty International én alle vrouwenverenigingen beschikken over betaalde en/of gesubsidieerde medewerksters die ongetwijfeld de échte cijfers kennen. Omdat zij die verzwijgen geven wij ze:

1. kanker aan het spijsverteringsstelsel

2. hartinfarct

3. borstkanker

4. dikkedarmkanker

5. longkanker en aanverwanten

6. accidentele val

7. zelfmoord

8. maagkanker

9. hersentumor

10. verkeersongeval

11. huidkanker

12. moord

13. vuur en vlammen

5. Dat Amnesty International enkel geweld tegen vrouwen afkeurt en niet het geweld tegen mannen, is eigenlijk nog het ergste van heel dit verhaal. In 1997 werden er in ons land 872 mannen vermoord, tegenover 528 vrouwen. In 1996 was het 893 mannen tegenover 589 vrouwen. Uiteraard zijn dit niet de cijfers van partnergeweld, maar het is de initiatiefnemers ook niet te doen om partnergeweld te stoppen: men wil enkel de wetten verstrengen en het gerecht beïnvloeden. Tegenover 1 Belgisch onderzoek (van 1998) waaruit zou blijken dat mannen gewelddadig zijn, staan er 175 onderzoeken van de California State University waaruit blijkt dat vrouwen qua huiselijk geweld even gewelddadig zijn als mannen. Amnesty International kent al die studies ook, maar weigert ermee rekening te houden omdat het heel hun strategie onderuit haalt. Bovendien vermelden ze van die Belgische studie enkel het cijfer van geweld tegen vrouwen, wat een uiterst vertekend beeld opgeeft omdat enkel een vergelijking tussen geweld tegen mannen en geweld tegen vrouwen tot conclusies mag leiden.

En dat is inderdaad onze conclusie: huiselijk geweld zal niet opgelost worden zolang het probleem eenzijdig voorgesteld wordt. Men moet in dit land onder ogen durven zien dat intrafamiliaal geweld gepleegd wordt door mannen én door vrouwen. Onze illusie dat dit zal gebeuren was snel doorprikt: de Vlaamse minister van Welzijn, Volksgezondheid en het Gezin maakte net bekend dat ze het standpunt van Amnesty International steunt en nog maar eens een pak geld vrijmaakt voor selectieve verontwaardiging.

de 175 studies waaruit blijkt dat vrouwen ook gewelddadig zijn:

www.csulb.edu/~mfiebert/assault.htm

de échte cijfers over doodsoorzaken:

www.statbel.fgov.be/figures/d364_nl.asp

het artikel van de VRT:

www.vrtnieuws.net/nieuwsnet_master/versie2/nieuws/details/060614Relig...

de reactie minister Vervotte:

www.cdenv.be/actueel/persberichten/2006/06/engagementsverklaring.php

en weer een studiedag met als vertrekpunt de grote leugen:

www.hln.be/hlns/cache/det/art_222667.html?wt.bron=homeHVDN

2. Nederlandse minister voor Vreemdelingenzaken uit de bocht

In ons land en in Nederland hebben de kerken en Amnesty International gelijktijdig actie gevoerd tegen het opsluiten van minderjarige kinderen in gesloten asielcentra. De reactie van Rita Verdonk, Nederlands minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, is werkelijk hallucinant. Ga zitten en hou je vast voor de laatste zin van het bericht op NOS-teletekst (22 juni):

In Den Haag is actie gevoerd tegen het opsluiten van kinderen van asielzoekers in uitzendcentra. Volgens de actievoerders horen ze daar niet thuis. Daarom boden ze aan Kamerleden 137.000 handtekeningen aan. In de uitzetcentra zitten 50 kinderen die met hun ouders op hun uitzetting wachten. Minister Verdonk kreeg begin dit jaar veel kritiek van de Raad van Europa over de manier waarop de kinderen in Nederland worden behandeld. Ze heeft beloofd om voor het zomerreces met alternatieven te komen. Eén daarvan kan zijn om alleen vaders vast te zetten.

Commentaar van BGMK.be: je moet maar durven: "sluit de vaders op". Als minister Verdonk had gezegd dat men beter de moeders i.p.v. de kinderen zou opsluiten stond Nederland gegarandeerd op zijn kop.

3. "40 procent alleenstaande moeders werkloos"

Dit is het tweede thema waardoor de mailbox van BGMK.be de afgelopen week bijna crashte:

Uit Vrtnieuws.net (12 juni 2006):

Amper zestig procent van de kinderen van alleenstaande moeders heeft een moeder die aan het werk is. Vier op de tien alleenstaande moeders leven van een werkloosheidsuitkering of een andere uitkering, zoals een leefloon. Bij kinderen van gehuwde en samenwonende koppels ligt dat anders. In meer dan 90 procent van de gevallen heeft minstens één van beide ouders een betaalde job. De cijfers van het Steunpunt Werkgelegenheid, Arbeid en Vorming tonen opnieuw aan dat alleenstaande moeders een grotere kans hebben om in armoede terecht te komen. Dat heeft vooral te maken met de arbeidssituatie van de moeders voor ze alleen komen te staan. Dikwijls zijn ze dan deeltijds aan het werk of hebben ze helemaal geen betaalde job. Daar komt nog bij dat alleenstaande moeders werk en gezin moeilijk kunnen combineren.

Commentaar van BGMK.be:

1. Al tientallen jaren vragen vrouwen in de rechtbank dat zij de hoofdverblijfplaats van de kinderen krijgen en dat het contact vader-kind beperkt wordt tot één weekendje om de twee weken. Voor het grootste probleem van al die alleenstaande moeders, namelijk dat ze geen opvang hebben voor de kinderen, is er wél een oplossing, want duizenden vaders zouden niets liever doen dan de kinderen op te vangen.

2. Een vrouw die alleenstaand gezinshoofd is, wordt door de RVA gerust gelaten: ten eerste mag haar stempelgeld niet ingetrokken worden wegens langdurige werkloosheid en ten tweede vermindert haar stempelgeld niet naarmate ze langer werkloos is (haar ex, die de kinderen niet ten laste heeft, heeft die voorrechten niet).

3. Een vrouw die stempelt heeft recht op onderhoudsgeld vanwege de vader van de kinderen. Bovendien krijgt ze, als gezinshoofd, het kindergeld. Zoals we vroeger al gemeld hebben, komt een alleenstaande moeder van twee kinderen zo aan een beschikbaar inkomen van 1.500 euro per maand. Zeg nu zelf: waarom zou ze gaan werken?

4. De echte reden waarom slechts 40% gescheiden moeders werken durft blijkbaar niemand vertellen, en daarom doen wij het maar: als ze gaat werken verhoogt haar inkomen, en dan mag haar ex naar de rechter om minder onderhoudsgeld te moeten betalen. Bovendien wordt stempelgeld plus alimentatie fiscaal een pak vriendelijker behandeld dan loon.

Bron: het artikel van VRT:

www.vrtnieuws.net/nieuwsnet_master/versie2/nieuws/details/060612allee...

Idem, Belga-bericht:

http://misc.skynet.be/index.html?l1=actuality&l2=today&l3=all&l4=home...

Studie van het Steunpunt WAV: