| |
De
belangrijkste
provincie van Canada
plaatst binnenkort
gescheiden ouders
die hun
alimentatie-verplichtingen
niet nakomen op een
internetsite.
Het omstreden
project gaat voor
eind februari van
start, zei de
minister van Sociale
Zaken van Ontario,
Madeleine Meuilleur,
vrijdag tegen de
publieke omroep
Radio Canada.
Ze hoopt met foto's
en beschikbare
informatie van en
over de ouders deze
wanbetalers op te
sporen om hen te
dwingen
achterstallige
alimentatie af te
dragen. Het gaat in
Ontario om circa
60.000 gevallen.
Ontario telt bijna
dertien miljoen
inwoners wat staat
voor bijna 40
procent van alle
Canadezen.
Reacties
konden niet uitblijven:
- BGMK.be
stelde zich de vraag hoe ver
je tever kan gaan...
- Peter Tromp
onthield zich ook niet
Zijn
commentaar:
Ze doen maar. Als ze dat
overigens ook in Nederland
of België zouden overwegen
stel ik voor om ook
overtredende omgangs- en
contactfrusterende moeders
met toenaam, personalia, NAW
gegevens en foto's op een
website op het internet te
plaatsen. Eventueel een
website onder buitenlandse
jurisdictie, als men dat
vanuit België of Nederland
wil verbieden. Dan komt het
probleem van een falend
familierecht tenminste
evenwichtig en van twee
kanten in beeld. Engelse
vaders hebben daartoe
overigens al besloten.
Zij zullen dat uitvoeren als
men daartoe ook in Engeland
zou overgaan (en daar leek
even sprake van te zijn,
maar het lijkt daar nu weer
van de baan). Ik zal deze
Engelse gedragslijn ook
doormelden aan Canadese
vaders. Privacy en
dorpsschandpalen zijn
kennelijk geen bezwaar meer.
Directe
samenhang tussen
betrokkenheid en bereidheid
tot alimentatiebetalingen:
De enige en beste manier om
onwillige vaders weer tot
alimentatiebetalingen te
brengen en zelfs meer dan
dat, zo blijkt uit
onderzoek, is door de
huidige gender racistische
buitensluiting van
scheidingskinderen van hun
vaders via het familierecht
ongedaan te maken en op te
heffen en vaders weer te
betrekken en toe te laten in
het leven van hun kinderen.
Studies wijzen uit dat het
mes dan aan drie kanten
tegelijk snijdt. Kinderen
varen er veel beter door,
met de vaders gaat het veel
beter en ze betalen hun
alimentatie graag en meer
dan dat, en het gaat beter
met de samenleving doordat
sociale cohesie en
betrokkenheid weer toenemen
en het conflictniveau en
disharmonie afnemen.
Maar als overheden
desondanks verder willen
gaan op de ingeslagen weg
van polarisatie,
desintegratie,
criminalisering en
conflictverhoging dan moeten
ze dat vooral maar doen. Ook
daar snijdt het mes aan drie
kanten, maar dan de andere
kant op. Het gaat slechter
met de scheidingskinderen in
hun isolement, het gaat
slechter met de vaders van
die kinderen en het gaat
slechter met de samenleving
die verder criminaliseert en
desintegreert met een steeds
verder doorstijgend
conflictniveau en steeds
meer afhakende kinderen en
vaders. Laat ze dat daarom
vooral doen. Frankrijk heeft
laten zien waar dat zal
eindigen.
| |
|
|
|
|
E-mail
paginalink
suggestie/opmerking?
print selectie