Radicale toepassing van nieuwe co-ouderschapswet (II)

ANTWERPEN / MONTCEAU - Procureur haalt zelf 'gehersenspoeld' kind weg uit school in Frankrijk

Maandagochtend is in een verrassingsactie een vierjarige peuter door de procureur van Chalon-sur-Saône (Bourgogne) himself uit een schooltje in Montceau gehaald en aan de Antwerpse vader overgedragen. Die zat in de auto te wachten en kreeg de raad mee om zo gauw mogelijk door te rijden. De schoonvader van de ex van Marc B. zou namelijk met een geladen geweer rondlopen, zo werd gevreesd. De gerechtelijke actie in Frankrijk is het gevolg van een rechterlijke uitspraak in Antwerpen en een radicale toepassing van de nieuwe wet op het co-ouderschap. De advocaat van Marc B. was al die tijd stand by in de onmiddellijke omgeving.

 

Op tweede kerstdag gaf de Antwerpse kortgedingrechter de toestemming aan de vader om in Frankrijk een deurwaarder onder de arm te nemen die, onder de bescherming van de politie, zijn dochtertje weg te halen bij de moeder en de oma in Montceau. Volgens rechter Clara Claus moet de man er wel rekening mee houden dat er bijstand van een kinderpsychiater of -psycholoog zal nodig zijn, “vermits het kind gedurende al die jaren waarschijnlijk gehersenspoeld is door de verwerende partij, haar familie en omgeving”. Duidelijker kan een rechterlijke beschikking moeilijk zijn.

Dwangsom

Marc B. uit Borgerhout mocht dus zijn dochtertje bij haar moeder Sophie V. in Frankrijk manu militari weghalen. Haar ouders hebben daar een zaak opgestart met o.a. bij hun schoonzoon geleend geld. Hun dochter trok in de zomer van 2004 naar Montceau en de oma heeft gezworen dat Marc bij haar leven het geld noch zijn dochtertje ooit terugziet. Hij had het meisje niet meer gezien sinds … en stapte naar de rechter. Hij kreeg eerst omgangsrecht en in maart van dit jaar het hoederecht. De verpleegster weigerde echter categoriek om het meisje af te staan, ook niet in het kader van de nieuwe wet op het co-ouderschap.

Op 1 december kwam zij vanuit Frankrijk naar de correctionele rechtbank van Antwerpen, die zich over de problemen rond het omgangsrecht ging buigen. De vrouw werd meteen opgepakt door de politie en later door de onderzoeksrechter aangehouden. Ze zat achttien dagen in de gevangenis en werd op 19 december door de KIB vrijgelaten.

In één van de vele tussentijdse procedures had het hof van beroep bevestigd dat de vader het hoederecht krijgt. Per dag dat Sophie V. het kind van de papa weghoudt, moet ze bovendien een dwangsom van 200 euro betalen, met een maximum van 62,5 dagen of 125.000 euro.

"Onbegrijpelijk egoïstische en destructieve houding”

Marc B., de advocaat van Marc B., trok vervolgens naar de kortgedingrechter met het verzoek een deurwaarder aan te stellen die het kind in Frankrijk mag gaan halen. De rechter stemde op 26 december in met dat verzoek. Zij kon daarbij terugvallen op de motieven van het hof én op de nieuwe wet op het co-ouderschap. In de beschikking heeft Clara Claus het over het mededaderschap van de moeder en stiefvader van Sophie, die “hun kleinkind wederrechtelijk achterhouden in Frankrijk”. Verder heeft Claus het over “stijfkoppige bezetenheid en irrationeel gedrag om het kind kost wat kost van de vader af te schermen”.

Volgens de beschikking hebben Sophie en haar familieleden op onverantwoorde wijze het kind betrokken in de echtscheidingsproblematiek. “Zij misbruikten haar als wapen tegen eisende partij en deden en doen al het mogelijke om het kind tegen haar vader op te zetten. Zo werd de vader ‘grensoverschrijdend gedrag’ verweten louter en alleen om dit als argument aan te wenden in de rechtstrijd om het hoede- en contactrecht”.

De rechter wees tenslotte op “de onbegrijpelijke egoïstische en destructieve houding” van de moeder ten aanzien van het kind, waardoor er “spijtig genoeg geen andere oplossing mogelijk is dan de ultieme gedwongen tenuitvoerlegging van het arrest”.

‘Papa va te frapper’

Vader Marc B. beseft nog steeds dat dit een dossier is met alleen maar verliezers en dat de komende dagen en weken moeilijk worden. Zijn echtgenote is een borderlinepatiënte en komt uit een geboren Antwerps gezin, maar dan wel van een bepaalde francofone bourgeoisie. “Het laatste wat mijn dochtertje vorig jaar bij het afscheid zegde, was: ‘Papa, tu restes encore deux minutes?’ Eerder had ze van haar oma te horen gekregen: ‘Papa va te frapper’. In mijn ogen is Sophie het slachtoffer van haar moeder. Toen ik over de terugbetaling begon, klikte er blijkbaar iets bij die mensen. Mijn vrouw vertrok van de ene dag op de andere naar Frankrijk en alle middelen werden ingezet om me te kraken. Maar ik ben ervan overtuigd dat de waarheid zal overwinnen. Zowel in ons land als in Frankrijk (de rechtbank in Chalon-sur-Saône en het hof van beroep in Dijon) heeft het gerecht prachtig werk geleverd”, zegde hij eind vorig jaar.

Advocaat François Lebacq de advocaat van de meoder, belde na de uitspraak van d ebeschikking met zijn cliënte: “Uiteraard kan ik niks zeggen over een te volgen strategie, maar het is ook de taak van een advocaat zijn cliënten te wijzen op de wet en op de gevolgen van een rechterlijke uitspraak die daar de toepassing van is. In de gegeven omstandigheden heeft beroep weinig zin”.

Pschycholoog aan het stuur

“De hele actie is wekenlang minutieus voorbereid”, zegt Marc Bartholomeeusen. “Mijn cliënt moest op een afgesproken plaats met de wagen staan wachten. Hij was begeleid door de verantwoordelijke van de Antwerpse vzw ‘Het Huis’, dat zich met dergelijke problematiek inhoudt. Kort na het begin van de school is dan een inspecteur van het Franse Onderwijsministerie samen met de procureur en een kinderpsycholoog met de schooldirectie gaan praten om de situatie te checken en uit te leggen wat de bedoeling was. Het kind is dan zonder problemen overgedragen aan haar papa. Hij kreeg de raad om te vertrekken voor de familie van zijn ex lucht zou krijgen van wat er gebeurd was. Met name de nieuwe partner van de moeder van zijn ex zou gewapend rondlopen”.

Volgens Bartholomeeusen stelt het kind het relatief goed, er mee rekening houdend dat het meisje haar papa al sedert maart 2006 niet meer had gezien. “We moesten een afweging maken over wat het minst traumatiserend zou zijn voor het kind: de langdurige desinformatie waar de rechter het over had, of een eenmalige actie. De hele entourage heeft ongelooflijk goed werk geleverd: de lui van ‘Het Huis’, de ministeries van Justitie én van Buitenlandse Zaken in België én in Frankrijk, en Onderwijs in Frankrijk, telkens van de hoogste tot de laagste echelons. De eerste tientallen kilometers heeft een psycholoog het stuur van Marc B. overgenomen, zodat vader en dochter achter in de wagen samen konden zitten. Mijn cliënt werd daarbij begeleid en geadviseerd door de man aan het stuur”.

Ook uit de hoek van de opa van het meisje, de vader van de moeder, kwam al een reactie. Die man zegt, naar verluidt, dat het vonnis volkomen in het voordeel van zijn dochter is uitgesproken en dat zij samen het hoederecht moesten uitoefenen. “Blijkbaar is hij gestopt met denken bij het initiële vonnis. Dat was gebaseerd op valse verklaringen van de moeder over ‘grensoverschrijdend gedrag’ van de papa met zijn dochtertje. Daar loopt trouwens een klacht voor wegens laster en eerroof”, repliceert Bartholomeeusen.