BGMK.be – Belangenverdediging van Gescheiden Mannen met Minderjarige Kinderen vzw

BGMK.be prov. Antwerpen vzw

www.bgmk.be    –    bgmk@bgmk.be

Nieuwsflash – december 2006 nr 2

1. Lidgeld 2007 : slechts 15 euro

2. Vertraging voor de schuldloze echtscheiding?

3. Vaders zijn onbelangrijk voor de Vlaamse minister voor het Gezin.

4. Het gerecht: een staat in de staat (1)

5. Het gerecht: een staat in de staat (2)

6. Vrouw slaat man.

7. De nieuwe voertaal van het gerecht is het Chinees.

8. Eenzaam ?

1. Lidgeld 2007 : slechts 15 euro

Een paar maanden geleden is het wetsontwerp “schuldloze echtscheiding” goedgekeurd door de Subcommissie Familierecht van het Parlement: het zal dus wellicht ook goedgekeurd worden door de Commissie Justitie en door de voltallige Kamer. In dat wetsontwerp staat iets dat elke rechtgeaarde burger doet huiveren: een vrouw die wil scheiden krijgt onderhoudsgeld, ook als zij haar man verlaat en eenzijdig de scheiding aanvraagt. Gescheiden vaders worden door dit wetsontwerp inderdaad vogelvrij verklaard. BGMK.be zal het dus, meer dan ooit, voor gescheiden vaders moeten opnemen. Maar koken kost geld, en omdat we niet meehuilen met de wolven in het bos krijgen we geen subsidies. Onze werkingskosten worden dus enkel gedekt door de lidgelden zodat we je bij deze verzoeken om je lidgeld 2007 te betalen.

Het lidgeld 2007 is trouwens hetzelfde als dat van 2006, nl. 15 euro. Wel is het zo dat de nieuwsbrieven voortaan nog enkel per mail verstuurd worden.

Gelieve de 15 euro te storten op 001-3901054-81 van: BGMK.be vzw prov. Antwerpen, 2140 Antwerpen met als referentie van de betaling: jouw e-mail-adres.

Namens alle gescheiden vaders die we dan kunnen helpen: bedankt.

2. Parlementair nieuws: vertraging voor de “schuldloze” echtscheiding?

Ghislain Duchâteau, woordvoerder van SOBS (Samenwerkingsverband van Ouder- en Belangenverenigingen bij Scheiding) zit regelmatig in de publiekstribune van de Commissie Justitie en de Subcommissie Familierecht. Hij brengt verslag uit van zijn laatste bezoek aan het Parlement:

Op 13 december 2006 waren we weer aanwezig in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en in de Commissie voor de Justitie. We reden ernaartoe met de verwachting dat het wetsontwerp en de daarop ingediende amendementen ter bespreking zouden worden gebracht. Dat was naast andere materies immers op de website van de Kamer geagendeerd. Zelfs de stemming in de Justitiecommissie kon de behandeling van de nieuwe echtscheidingswet afsluiten. Toen de zitting in de namiddag omstreeks 15.30 u. begon, bleek dadelijk dat het wetsvoorstel op de herziening van de wapenwet in bespreking kwam. Toen die zowat 20 minuten aan de gang was, liet Voorzitter Martine Taelman ons door de secretaris van de commissie meedelen, dat de wet op de echtscheidingshervorming vandaag wellicht niet meer behandeld zou worden. Dat wordt weer uitstel voor de aanpak. Zo sleept die verdere behandeling week na week aan. In de week van 19 tot 23 december vergadert de Justitiecommissie niet en daarna is er kerstreces tot na Nieuwjaar. In 2006 zullen we dus geen definitieve tekstversie van de komende wet onder ogen krijgen. We kijken nu uit naar een nieuwe agendering bij het hervatten van de parlementaire werkzaamheden in januari 2007.

Telkens als we naar de zitting van de Justitiecommissie vertrekken vergewissen wij ons van de agenda en ook of wij alle documenten rond de echtscheidingswet wel hebben afgehaald van de website van de Kamer. Dat geeft ons de gelegenheid om ons nog eens flink te oriënteren naar de inhoud en af te tasten wat zich als grote krachtlijnen in de komende wet aftekent. We kennen uiteraard de juiste tekst nog niet, maar de ruime contouren worden wel zichtbaarder. We nemen ons nu voor er hier een overzicht van te geven. In de eerste plaats was het de bedoeling de echtscheidingswetgeving te humaniseren, menselijker te maken. Daarin zijn de parlementairen samen met de minister ten dele in geslaagd. Daarbij zijn we hoegenaamd niet gelukkig met de nieuwe regeling van de problematiek van de onderhoudsuitkeringen tussen ex-echtgenoten.

Een eerste vaste verworvenheid is het weglaten van het schuldprincipe uit de procedures van echtscheiding. Ook dat is maar betrekkelijk, want schuld wordt nog wél gehanteerd om geen onderhoudsuitkering toe te kennen aan wie het vraagt omwille van een zware fout. Die zware fout is omschreven in het Strafwetboek, staat onomstotelijk vast en het bepalen ervan is niet meer afhankelijk van de appreciatie van de echtscheidingsrechter. Het wegvallen van schuld uit de procedure en ook grotendeels m.b.t. de onderhoudsuitkering betekent beslist een vermenselijking van de wet.

De grond voor echtscheiding wordt nu de onherstelbare ontwrichting van het huwelijk. Die ontwrichting moet wel bewezen worden voor de rechter. Dat kan doordat beide partijen de echtscheiding samen aanvragen. Dat kan op grond van een bepaalde periode van feitelijke scheiding. Dat kan afhangen van de overtuiging van de rechter die oordeelt dat de ontwrichting onherstelbaar is, waarop hij gerechtigd is de echtscheiding uit te spreken.

Positief is ook dat de termijnen om te scheiden verkort worden. Een echtscheidingsprocedure kan veel vlugger afgehandeld worden. Bij een akkoord van beide partijen is er enkel nog een wachttijd van 6 maanden, bij niet-akkoord is de termijn 1 jaar.

Ook positief naar mijn overtuiging is de beslissing van de parlementairen en de minister om het goed functionerende systeem van echtscheiding door onderlinge toestemming volkomen intact te houden. In amendementen worden de termijnen voor E.O.T. en voor E.S. op grond van de onherstelbare ontwrichting ook in overeenstemming gebracht. Je kunt ook van het ene systeem overgaan naar het andere tijdens de procedure en als dat in de richting gaat van een E.O.T. wordt zelfs de 2e verschijning weggelaten.

Verder mogen we ons ook verheugen in een aantal overgangsmaatregelen die in hoofdzaak tot uiting komen in recente amendementen van de regering zelf bij haar wetsontwerp. Bijzonder belangrijk is dat onder bepaalde voorwaarden ex-echtgenoten die in een vonnis voor de wet van toepassing werd, veroordeeld werden tot een levenslange onderhoudsuitkering nu de rechter kunnen verzoeken in overeenstemming met de nieuwe wet de termijn van nog uit te keren onderhoudsuitkeringen te beperken tot de duur van het huwelijk.

Uit de laatst ingediende amendementen blijkt ook dat bij een nieuw huwelijk of een nieuwe samenwoningssituatie de verplichting tot onderhoud kan worden gestopt.

Tegenover al dat positiefs moeten we stellen dat de problematiek van de onderhoudsverplichting en de begroting van het onderhoudsgeld er zeker niet minder op geworden is. Die verplichting is van vroeger beperkt tot de schuldige echtgenoot nu verruimd tot elke echtgenoot die een onderhoudsuitkering aanvraagt binnen de procedure en die behoeftigheid inroept. De vroegere levensstandaard is niet meer het criterium, wel de behoeftigheid. In de wetsvoorstellen en de amendementen die daaruit werden gelicht, zaten heel wat pogingen tot nadere omschrijving van dat begrip behoeftigheid, maar daarvan is niets in de huidige versie van de wettekst terug te vinden. De rechter krijgt hier een immens grote bevoegdheid behoeftigheid vast te stellen op grond van zijn persoonlijke appreciatie van de situatie. Daarop kan hij dan de onderhoudsuitkering begroten en toekennen. Dat principe hoewel op zichzelf niet onbillijk, zal voor wie als meer vermogende dan zijn echtgenoot of echtgenote met een komende echtscheiding wordt geconfronteerd beslist grote bezorgdheid wekken. De beperking van de verplichting in principe tot de duur van het huwelijk, kan die bezorgdheid niet wegnemen. Over een dergelijke gang van zaken in de parlementaire verrichtingen zijn we verwonderd. Waar echtgenoten in het huidig maatschappelijk bestel toch veelal beiden een beroepsinkomen verwerven en behoeftigheid hoe langer hoe minder aan de orde komt, waar rechtbanken in het huidige bestel steeds minder onderhoudsverplichtingen tussen ex-echtgenoten opleggen, hecht de wetgever enorme aandacht aan het probleem van de onderhoudsuitkering en blijken er ook grote contrasten te heersen tussen de opvattingen daarover van de uitgesproken conservatieve Waalse volksvertegenwoordigers tegenover de uitgesproken progressieve meningen van hun Vlaamse collega’s. Een niet voldoening schenkend compromis is voor de afwerking van het wetgevend werk dan ook onvermijdelijk.

Ondanks de aanzienlijk opgelopen vertraging rond de wet op de hervorming van de echtscheiding gedurende de laatste weken en nu tot na het kerstreces verwachten wij een nieuwe agendering van het ontwerp, de behandeling van de laatste amendementen en daarna een stemming in de Justitiecommissie. Uitstel zou ook wel eens afstel kunnen betekenen in het licht van de aflopende periode van de huidige legislatuur.

Ghislain Duchâteau, woordvoerder SOBS en webmaster van www.goudi.be

Bijkomende commentaar van BGMK.be: een schuldloze echtscheiding was altijd één van onze eisen, maar deze wet voert die niet in. Wij hebben de leden van de Commissie Justitie er al meermaals op gewezen dat het verplicht moeten betalen van onderhoudsgeld door een gescheiden vader als een straf zal ervaren worden – en dat is een contradictie met schuldloos. Als er bovendien “behoeftigheid” zou zijn, is het aan de maatschappij om die in te vullen, en niet aan de man die na de scheiding geen enkele juridische (laat staan emotionele) band met zijn ex meer heeft. Trouwens: bij de vereffening en verdeling krijgt de vrouw sowieso de helft van de gemeenschappelijke goederen, ook als ze nooit gewerkt heeft. Het is echt onbegrijpelijk dat politici een man willen verplichten om onderhoudsgeld aan zijn ex te betalen, ook als zij het was die het huwelijkscontract eenzijdig opzegde.

Dat het wetsontwerp de bepaling van het onderhoudsgeld volledig overlaat aan de willekeur van de rechter maakt ons nog achterdochtiger: het zijn immers dezelfde rechters die gedurende tientallen jaren de kinderen aan de moeder toewezen en die het onderhoudsgeld voor de kinderen al jaren naar willekeur bepalen. De praktijk leert ons dat ze daarvoor enkel rekening houden met het comfort van de moeder, ook als het inkomen van de vader dan zakt onder het bestaansminimum. Dat de wetgever in dit nieuwe wetsontwerp geen enkele referentie of tabel voorzien heeft voor het onderhoudsgeld, toont aan dat er een verborgen agenda is.

Sinds de invoering van wet op de zo gelijkmatig mogelijk verdeelde huisvesting (sept 2006) is er een soort machtsgelijkheid bij scheidingen. Dit wetsontwerp op de schuldloze echtscheiding draait de klok voor gescheiden vaders terug naar 1995, voor de invoering van het gezamenlijk ouderlijk gezag.

Wat we ook onvoorstelbaar vinden, is dat geen enkele parlementariër eraan gedacht heeft dat deze wet het huwelijk op de helling plaatst. Hoe langer het huwelijk duurt, hoe langer immers de onderhoudsverplichting voor de man. De meest perverse boodschap van dit wetsontwerp is bijgevolg: als er huwelijksproblemen zijn, blaas het huwelijk dan op: dat beperkt jouw onderhoudsverplichting. Want als bemiddeling het huwelijk nu redt, maar dat huwelijk binnen enkele jaren toch op de klippen loopt, is de termijn dat je onderhoudsgeld moet betalen intussen dubbel zo groot geworden.

Is het gezin de hoeksteen van de maatschappij? Ja, volgens ons. Nee, volgens wie deze wet goedkeurt.

3. Vaders tellen niet mee voor de Vlaamse minister van het Gezin

Op 15 december 2006 publiceerde het kabinet van Inge Vervotte, Vlaamse minister van Welzijn, Volksgezondheid en het Gezin,het  onderstaande persbericht. Het is opvallend dat het woord “vader” er geen enkele keer in voorkomt:

“Moeder-kind-eenheid in Zoersel en Sint-Denijs-Westrem voortgezet”

De kraamperiode gaat voor een aanzienlijk aantal moeders gepaard met psychische klachten. 11 à 20% van de moeders ondervindt een postpartum-depressie. Sinds 1999 heeft het psychiatrisch ziekenhuis van Sint-Denijs-Westrem hiervoor een speciale zorgeenheid met 4 plaatsen. In het psychiatrisch centrum van Zoersel zijn 8 plaatsen beschikbaar. Vlaams minister van Welzijn Inge Vervotte heeft 263.400 euro vrijgemaakt, zodat deze projecten verder gezet kunnen worden. Uniek is dat de moeders tijdens de behandeling hun kind bij zich houden. Want als deze jonge moeders opgenomen dienen te worden voor psychiatrische zorgen, is het belangrijk dat het kind bij de behandeling emotioneel en fysiek betrokken wordt. Het zorgt voor een goede moeder-kind binding en minder hechtingsproblemen. Niet alleen de psychische problematiek van de moeder wordt behandeld, maar er wordt ook gewerkt aan haar sociaal functioneren, de vaardigheden in de omgang met de baby en de affectieve band tussen moeder en baby. Dat kan onder meer door begeleide spelmomenten, muziektherapie en psycho-educatieve sessies. De aanpak werkt ook preventief naar de kinderen toe, want kinderen van moeders met een depressie hebben een hoger risico op ontwikkelingsstoornissen. Zorg, nabijheid, rust en veiligheid voor moeder en baby staan centraal op de afdeling. Er wordt een individueel, op-maat-gesneden behandelplan opgesteld in samenspraak met de moeder. Deze zorgeenheid werd sinds 2000 gesubsidieerd door Kind en Gezin, maar loopt in december af. Vlaams minister van Welzijn wil deze projecten toch verder zetten, omdat ze een duidelijk maatschappelijk belang hebben en het voorkomen van postpartum-depressies aanzienlijk is. Daarom heeft ze 263.400 euro vrijgemaakt, waarmee deze projecten verder gezet kunnen worden.

Commentaar van BGMK.be:

Vader-kind binding ? Niet van belang. In samenspraak met de moeder én de vader ? Niet nodig. Kinderen van vaders met een depressie ? Nooit van gehoord. Affectieve band tussen vader en de baby: waarom zou het?

De meest vooraanstaande kinderpsychologen ter wereld verklaren unaniem dat een kind tussen 0 en 4 jaar voor zijn harmonische ontwikkeling ook een frequente aanwezigheid van de vader nodig heeft. Ook daarmee wordt blijkbaar niet in het minst rekening gehouden.

Dit persbericht is inderdaad een zoveelste bewijs dat de officiële instanties van dit land geen rekening houden met vaders. Dit is geen persbericht van Inge Vervotte als minister van het Gezin, maar van Inge Vervotte als lid van de CD&V-lobbygroep Vrouw & Maatschappij. De visie van de minister is duidelijk: de moeder is het gezinshoofd, op de tweede plaats volgen de kinderen en pas op de derde plaats volgt de vader.

4. De selectieve verontwaardiging van het gerecht (1)

In onze vorige nieuwsbrief hebben we melding gemaakt van de duizenden klachten van gescheiden vaders wegens boycot van het omgangsrecht: die klachten worden door het parket zonder gevolg geklasseerd. Maar als een gescheiden moeder klacht indient treedt het gerecht wél op, en snel zelfs. Dat ondervond ons Brussels lid Kerim, vader van Inès, vorige week:

Kerim heeft omgangsrecht met zijn achtjarige dochter gedurende het eerste en derde weekend van de maand, van vrijdagavond tot maandagmorgen. Op maandag 18 december moest hij Inès dus om 08u30 aan de school afzetten. Maar omdat ze ziek was hield hij Inès bij zich, liet hij een dokter komen en bracht een familielid het doktersbriefje naar school. De school verwittigde de moeder, en die diende klacht in bij de politie. Op het parket van Brussel liggen er op dat ogenblik tientallen zware dossiers over overvallen, verkrachtingen, hold-ups, carjackings e.d. Maar wat doet de dienstdoende substitute ? Ze geeft absolute voorrang aan dit dossier en ze maakt er “parentale ontvoering” van. Ze stuurt twee politiepatrouilles naar Kerim: de eerste patrouille neemt de huilende Inès mee en brengt ze naar haar moeder, en de tweede neemt Kerim met loeiende sirenes mee naar het politiebureau van Schaarbeek voor ondervraging. En de substitute zet een streepje bij achter “gescheiden vaders pesten”.

Op vrijdag 17 november 2006 heeft diezelfde substitute niet gereageerd op een klacht van Kerim wegens boycot van zijn omgangsrecht: toen weigerde zijn ex namelijk om Inès mee te geven voor zijn tweewekelijks omgangsrecht. Volgens de substitute had de moeder toen een geldig excuus: Inès zat namelijk in bad. En dus heeft het parket van Brussel de klacht van Kerim geseponeerd.

5. De selectieve verontwaardiging van het gerecht (2)

In Het Nieuwsblad stond op 18 december een merkwaardig artikel over een brandstichting:

De 58-jarige vrouw uit Bassevelde die zondag haar woning in brand heeft gestoken, had niet de bedoeling een zelfmoordpoging te ondernemen. De vrouw wou haar dochter waarschuwen dat haar psychiatrische problemen uit de hand liepen, zegt het parket van Gent. De woning in de Kraaigemstraat brandde zondagnamiddag volledig uit. De vrouw had een jerrycan met benzine uitgegoten in een zetel en stak die daarna in brand. Ze werd met zware brandwonden aan de benen opgenomen in het ziekenhuis. Haar 37-jarige dochter bevond zich ook in de woning, maar zij kon heelhuids ontkomen. De dochter had psychiatrische problemen en woonde weer thuis na een vrijwillige opname in een instelling. Toen er zich opnieuw een conflict voordeed tussen beiden, wou de moeder “een signaal geven aan haar dochter dat het zo niet verder kon”, aldus het parket. Het ging dus niet om een zelfmoordpoging zoals eerder gemeld. De dochter werd na de feiten gecolloqueerd. De moeder mag het ziekenhuis nog niet verlaten en zal eveneens psychiatrische begeleiding krijgen.

Commentaar van BGMK.be: je eerste reactie is misschien dat men bij het parket van Gent wel erg lichtgelovig is. Nochtans is het veel erger: net zoals in Antwerpen en in Brussel is het Gents parket vooringenomen: als een man/vader zo iets zou doen zal persmagistrate Nicole De Rouck meedelen dat de man vervolgd wordt wegens brandstichting en/of moordpoging. Maar als een vrouw/moeder zo iets doet heeft ze nog niet eens een advocaat nodig: dan vindt het parket brandstichting een signaal. Zoals we al vaker gezegd hebben: Vrouwe Justitia is niet blind, ze is lesbisch.

Voor wie dit niet gelooft: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=DMF18122006_027

6. Man slaat vrouw  -  of vrouw slaat man ?

Het Departement Psychologie van de California State University onderzoekt al jaren partnergeweld. Uit hun onderzoek blijkt dat vrouwen fysiek minstens even agressief zijn als hun partners: “…which demonstrate that women are as physically aggressive, or more aggressive, than men in their Relationships with their spouses or male partners…” Sedert enkele weken publiceren we een update over hun statistieken: op 17 december 2006 zitten ze aan 177.100 onderzochte gevallen van 196 wetenschappelijk onderzochte studies die aantonen dat de Belgische definitie van partnergeweld vals is.

Bron: http://www.csulb.edu/~mfiebert/assault.htm

7. “Plus est en vous, vrouwe Justitia”

Op 19 december 2006 becritiseerde Guy Tegenbos, hoofdredacteur De Standaard, het taalgebruik van zowel het Parlement als Justitie:

Het is onjuist te stellen dat er nog niets veranderd is in de justitie. Er is in het veld zelfs vrij veel vernieuwingsijver te bespeuren, vooral bij individuen. Maar de resultaten daarvan verdrinken in de grote plas.

Een onderzoek van een hogeschool en het werk van een - uit de privé-sector overgekomen - adviseur in Antwerpen leren dat véél meer zou kunnen, als de krachten van onderen uit gebundeld zouden worden en als vertrokken zou worden van klantenonderzoek. Eén voorbeeld maar. Twee op de drie burgers die briefwisseling krijgen van het gerecht, hebben een advocaat nodig om de inhoud ervan te begrijpen. De derde burger durfde wellicht niet toegeven dat hij ze niet begreep. Dat is onaanvaardbaar. De Vlamingen hebben destijds bijna een eeuw moeten strijden om rechtspraak in het Nederlands te krijgen. Even hebben we de resultaten daarvan kunnen proeven. Maar vandaag zijn we opnieuw in de oude situatie beland. De taal van het gerecht is niet langer het Frans, maar een soort Chinees en we begrijpen er opnieuw niets van. Gerechtsdocumenten moeten niet uit oneliners bestaan, zover hoeft het niet te gaan. Maar ze moeten wel begrijpelijk zijn. Recht dat niet helder en begrijpelijk is, heeft geen legitimiteit. Sommige rechters doen ontzettend grote inspanningen om begrijpelijke arresten en vonnissen af te leveren. Met succes. Maar die inspanningen worden meteen tenietgedaan door andere teksten zoals de vijfhonderd typebrieven die in omloop zijn in het gerecht. Geen ervan is begrijpelijk. Het moet mogelijk zijn dat bijvoorbeeld het rechtsgebied Antwerpen een poging doet om die in begrijpelijke en toch correcte taal om te zetten, en ze voorlegt aan de andere rechtsgebieden: ze kunnen dan meteen overal gelden. Dat kan! Er kan snel veel verbeterd worden zonder bevelen van boven af: als men van onderen uit de krachten bundelt en als de procureurs-generaal dit proces steunen. Een eenvoudige klantenbevraging kan leren wat voorrang moet krijgen, zo blijkt in Antwerpen. Dat neemt niet weg dat ook van boven af initiatieven moeten komen. Beweren dat er onder minister Laurette Onkelinx niets gebeurd is, zou onterecht zijn. Maar er moet nog ontzettend veel gebeuren. Dat moet sneller gaan. Een volgende regering mag maar starten als zij een masterplan heeft voor de hervorming van de justitie, en een minister die daaraan voltijds kan werken. Het is aan het parlement om daarover te waken. Maar, eerlijk gezegd, als het parlement dat op een geloofwaardige manier wil doen, zal het zelf ook wat begrijpelijker wetteksten moeten afleveren.

8. Hulplijnen tijdens de kerstvakantie

Als je het niet meer ziet zitten - of als je meer dan ooit nood hebt aan een gesprek - kan je terecht bij:

8.1 Tele-onthaal :

Bel op eender welk uur naar 106 (zonder kengetal).

Of surf naar www.tele-onthaal.be ; tijdens de kerstvakantie zijn er heel regelmatig online-gesprekken mogelijk:

dinsdag 26 dec: 19u00 - 22u00
woensdag 27 dec: 14u00 - 17u00
woensdag 27 dec: 19u00 - 22u00
donderdag 28 dec: 19u00 - 22u00
vrijdag 29 dec: 19u00 - 22u00
maandag 1 jan: 19u00 - 22u00
dinsdag 2 jan: 19u00 - 22u00
woensdag 3 jan: 14u00 - 17u00
woensdag 3 jan: 19u00 - 22u00
donderdag 4 jan: 19u00 - 22u00
vrijdag 5 jan:19u00 - 22u00

8.2 Centrum ter Preventie van Zelfmoord

Ook hier kan je terecht voor een anoniem gesprek: tel 02 / 649.95.55

Je kan zelfs regelmatig online chatten met een medewerker: www.zelfmoordpreventie.be

BGMK.be wenst je, ondanks alles, toch een prettig 2007!